Dat was het voor vandaag wat het serieuze deel van mijn bestaan betreft. De nieuwe huizenverkopers wat meewarrig nagekeken en hen stilletjes het beste gewenst. Zou mij tenslotte niet slecht uitkomen. Vol goede moed door ontbrekende ballast. Is wel prettig, zelfs verstandig om je daar mee te verwennen als de oude getrouwen een beetje verzuren in gemakzucht en onverschilligheid. Zij zullen het wel eventjes doen en ik zal zien wat daarvan terecht komt.
Vanmiddag ingeruimd om wat luchtbellen door te prikken en de neerploffende illusies eens lekker met de toet in de modder te drukken. Een mens moet wat en ik had tenslotte ook niet gevraagd om dat plafond weer op mijn kop te laten knallen. Blijft indrukwekkend om de werkelijkheid over je heen te zien walsen, als na wat kleine onaangename verrassingen ineens je zorgvuldig geconstrueerde scherm, filter in elkaar klapt als een vloeitje in de wind. Gelukkig kan ik inmiddels lachen, al is het ook zonder kiespijn waarschijnlijk geen gezicht.
Weg met weer een stoot zinloze bagage. Ook zonder valse verkoophoop kan het geen kwaad om bij ieder stuk weer na te denken: bewaren of laten, meenemen of weg! De bepakking vermindert met de dag. Het zou een mooi gebaar zijn om hier te voet en in mijn blootje te vertrekken. Ach ja, overdrijven is toch zo lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten