Partijtje heeft koud 45 minuten geduurd en toen was het afgelopen: Technisch KO. Drie keer doodgelopen op een beetje vuil, wat zinloze boeken en onbruikbare spelletjes. Geen stofzuiger in de hand gehad, niks ingrijpens veranderd en je ziet de wereld ongevraagd om je heen afbrokkelen. Zou toch soms wat meer wil snappen van de mechanismen, die je ongevraagd zo heel simpeltjes onderuit schoffelen.
Nou goed dan, aan de kant ermee. De tijd dat dit verleidde tot een rondje tussentijdspiekeren, die hebben we gehad. Dat is zinloos en er zijn al teveel zinloze bezigheden die beslag leggen op mijn tijd en denkvermogen. Aandacht verplaatsen van uiterlijkheden naar de innerlijke mens. Soep op het vuur en brood in de roaster, glaasje inschenken en een beetje woordenrijgend mezelf tot rust laten komen.
Straks een nieuwe poging vanuit een andere hoek, met oude welbekende middelen. Zien hoelang het duurt voordat ik weer teruggeworpen wordt, want dat is het. Terug, weg, waar bemoei je je mee, ga in je eigen hok spelen. Er zijn hele hordes zwevertjes die je in een paar woorden en voorbeelden zou kunnen overtuigen van het eigen leven dat het huis leidt. Van de geest van het pand waarmee ik overduidelijk op gespannen voet sta. Vast ook verkeerde aardstralen en nog wat van dat geleuter. Maar hier strijd maar één partij en dat ben ik tegen mezelf! Het leuke is dat ik hoe dan ook altijd zal zegevieren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten