Cijfertjes

 Ook deze laatste dag houdt mei het geheel in stijl, mag eigenlijk wel spreken van GeenStijl, stijlloos, beschamend en vooral niet voor herhaling vatbaar. Waarbij dat laatste helaas slechts een magere hoop is. Gisteren regen, vandaag regen en morgen mogelijkerwijs droger ... Zowaar een beetje zon in het vooruitzicht voor het weekend maar nou niet van de royale kant. Twee, drie, misschien 4 dagen en dan temperaturen die zich met moeite aan de twintig proberen op te trekken.

 Nee, als de statistici klaar zijn met mei, kunnen ze, zoals het er nu naar uitziet, dezelfde resulaten voor juni gaan gebruiken. Hopelijk niet natuurlijk, maar voorlopig geen overtuigende tegenspraak. De zomer is nog steeds op wintersport.

Verwarring

-concept-


Het twogt weer niet naar wens. Raar, want eigenlijk is d'r niks makkelijkers dan twoggen, maar zelfs met wringen is het resultaat deze maand maar magertjes.

Mogelijkheden

 Ze zijn er weer. Ze laten van zich horen, staan een beetje verleidelijk te wezen aan de horizont . Eens zien of het deze keer concreet wordt of wederom blijft bij verlekkeren op veilige afstand. Maandag moet het gaan gebeuren. Een triootje. Voor alles is een eerste keer, al zit ik er zelf niet om te springen. Naar mijn idee was mijn rol voorbeschikt om er met het bot vandoor te gaan, dus laat die andere twee het ff uitzoeken. Had ik zo gedacht, maar het scenario wijst vagelijk in geheel andere richtingen.

 Laat ik proberen te zorgen, dat er überhaupt iets is om mee vandoor te gaan. Een eerste binnenloper. Was mooi geweest, als ik er niet op had hoeven inleveren, maar dat is al gebeurd en heeft helaas het voorspelbare slechte voorbeeld gegeven.

 Maar oké: maandag, mooi weer, een afgelegen binnenplaats, drie botsende belangen en hopelijk geen Murcia-verwikkelingen in het vooruitschiet.

Scheppen

 Een rib uit mijn lijf en er nieteens een vrouw voor teruggekregen. Da's pas een hard gelag of hoor ik nu gewoon hard lachen?? Verder maar niet mee bezig zijn. Als het weer nu eindelijk bij wil trekken, kan ik behalve de schimmel achter mijn oren ook al dat veel te hoge gras eindelijk verwijderen, de tweede worp tomatenplanten in de grond stoppen en al het andere verpieterde zaad opnieuw aan moeder aarde toevertrouwen.

 Eind mei en ik lig potverdrie nog onder een dubbel dekbed en dat allesbehalve puffend en zwetend. Was die ruim dertig graden in Roemenië een paar weken geleden een wenselijk stuk aangenamer. Landklimaat heeft zo zijn nadelen maar anderzijds ook leuke kantjes. Nog een paar weken regenmogelijkheden en dan is het maandenlange in principe alleen zon, zon, zon ..... Het is dat de zee ontbreekt, daarvoor heb je weer de met sneeuw bedekte bergen aan de einder! We gaan niet over details zeuren, maar hier is ook geen zee en er zijn ook geen bergen, bovendien regent hier veeeeeeel meer en die zon kon stukken beter. Wat doe ik hier eigenlijk nog?

 Tja, de verkoop ... Met mijn verzameling pensioenbreuken vul je geen ouwe dag en wat misschien ooit aan gemankeerde AOW wordt geschoven, zal een gemiddelde bedelaar in Amsterdam in een deuk laten klappen van het lachen. Dus toch nog maar een beetje pappen, nathouden en in de juiste richting masseren. Kaarsjes, mantra's, het universum kietelen, mijn gidsen stimuleren, de elven vleien .... Ben ik nog wat vergeten? O ja, Compostela, daar moet ik nog ff iets anders op verzinnen. Dat lopen is niks, maar al die rare lui die je onderweg tegenkomt, dan doe ik liever iets van de prijs af.

Weer

 Een baby in China klem in een rioolbuis en vijf eenden in Tienhoven slachtoffer van een bermmaaier .... Goedemaandagmorgen op deze winters koude dinsdagochtend aan het eind van mei in het jaar 2013. Precies(??) 49 miljoen jaar nadat Antartica een geheel door wateromringd continent werd en dus (??) afkoelde en met ijs werd bedekt. Nu zijn er meer continenten geheel omspoeld door oceanen maar daar is toch zeker geen sprake van een ijsbedekking. Zo had, tot mijn verder stijgende verbazing de toename van CO2 in de dampkring een dikke rol in deze afkoeling. Tegenwoordig dichten ze die toename, naar mijn weten een tegengesteld effect toe. Maar ja, laat ik dat zogenaamde nieuws maar gewoon zijn wat het is: niets. Het zal vast allemaal kloppen, als het netjes rechtgerukt wordt in de betreffende context, maar over 'ouwe koeien' gesproken .... 49 miljoen jaar.

 Ik ga straks eens kijken of er al geschaatst kan worden op het meer en de ijsberentrek dit jaar mogelijke eerder van start gaat. Wat een pokkeweer. Dit jaar geen mini-tomaten maar de onvrijwillige ijsvariant. Die nieuwe grasmaaier laat ik maar gewoon in de schuur staan. Ik kan me beter het lichaamverwarmende handwerk eigen maken en met de zeis aan de slag gaan. Wel natuurlijk nadat ik heb gecontroleerd, dat d'r geen sukkelige eenden hun nest midden in de wei hebben geplempt.

Digidojos

 Wat een arrogantie, wat een onbeschoft gedrag. Gedwongen passwords wijzingen is al te bar voor woorden, maar dat afdwingen, omdat zg het ingetikte woord verkeerd is, tart iedere vorm van fatsoen. APPLE. Natuurlijk weer deze op hun eigen navel kickende club! Moge de toorn van alles wat verkeerd is dit kwaadaardig gezwel in de kiem smoren, vergruizen en een beetje respect leren voor het plebs, dat hun zakken vult!

 Noem het beestje bij de naam en zeg dat het jaar voorbij is en de verplichte wijziging weer op het programma staat. Scheelt een hoop geprobeer en gezoek. Stelletje hypocriete hufters. Laat Jobs blij zijn dat ik 'm nooit tegen meer kan komen. Nokia wordt met de dag aantrekkelijker ondanks de Gates-connection.

Verschilletje

 Waar ben ik terecht gekomen? Is dit werkelijk het noordelijke deel van Zuid-Frankrijk of  is d'r wat tectonisch verschoven en ligt dit nest nu in het zuiden van de poolcirkel?? Gètver-de-gètver. Vorige week bestudeerde ik vreemde volkeren vanaf een terrasstoel in de schaduw met temperaturen van 28ºC en meer. Voor het komende weekeinde wordt hier de hoop uitgesproken dat men de 13º haalt. DERTIEN graden, eind mei ... ergens is iets verkeerd gegaan. Mijn tomaten verpieteren terwijl we die ijsheiligen toch echt achter de rug hebben. Het dubbele dek terug op het bed, extra sokken aan en de kruik uit de talkpoeder. Ze zijn hier helemaal belatafeld. Opwarming van de aarde .... ineens valt me op, dat ik daar alweer een tijdje niks over gehoord heb.

Steekje

 Pinksteren .... tja, dat bestaat ook nog. Had ik vandaag de hele dag geoorloofd op mijn gat mogen rusten. Foutje in de regie en mooi niemand die ff een seintje geeft. Vond het vanochtend buitengaats al zo verdacht stil maar net op weg naar de post viel het dubbeltje pas. Of hoe heet dat tien-eurocent-stuk tegenwoordig? Nou, proost dan maar!

861.452

 ..... woorden. Ik zal het niet natellen. Ik vertrouw niks en niemand blind, maar de statistieken van Word geloof ik wel. Een paar duizend woorden meer of minder, maakt het iets uit? Nee, het is en blijft een moeilijk voorstelbare woordenbrei. Voer voor rode potlood strepers. Leuk op een cd branden, ascii versie erbij en dan opbergen voor het ontbrekende nageslacht. Een zesjarig mo(nu)ment dat nog wat naflikkert voordat het onherroepelijk dooft en plaats maakt voor de volgende stap.

1000

 Afgelopen week de 1000ste pagina volgeschreven (Times new roman, 10 pts) in bijna zes jaar.  Duizend pagina's vol gezeur en gezever, geklaag en gemopper, verwondering en onbegrip in langzaam afnemende woordenomvang. Stukjes zijn terechtgekomen in het andere blog onder het kopje "Herinneringen". Gelukkig ben ik daarmee opgehouden. De kans dat ik het ooit nog eens integraal zal lezen is minder dan minimaal. Het nut zat in het schrijven en dat van me af schrijven is langzaam overgegaan in simpelweg registreren. Een registratie van de kringetjes waarin ik liep en ten dele nog steeds loop. Kringetjes die ik heb leren doorzien en kringetjes die me nog steeds een raadsel zijn.

 De tweeduizend zal er zonder hernieuwde tegenslag in mijn leven wel niet inzitten en dat is meer dan ok zo. Het wordt tijd om de dagelijkse sleur los te laten. Ook de blogs zullen sneuvelen of van inhoud veranderen en dan wil ik me eindelijk bezig houden met wat er verder in mijn hoofd dwaalt. Als het tenminste in woorden gevangen wil worden.

Herstart

 Tijd voor een partijtje trekken aan mijn overgebleven haren. Kaalheid kan tegenwoordig trouwens bestreden worden, heb ik net gelezen. Het beste werkt een middel tegen goedaardige prostaatvergroting. Het is maar, dat je het weet. Een kwestie van vroeg genoeg ermee beginnen en vooral nooit meer ermee stoppen. Prijskaartje? Ongeveer 100 euro/maand.

 Zou ik het ervoor over hebben gehad? Het zou me nu iets meer houvast geven, maar dat voor een bedrag dat inmiddels toch al tegen de 40.000 euro zou lopen? Daarbij is het kappersbezoek nog altijd een van mijn meest gehate verplichtingen. Neu, dus. Het effect moet zoiets zijn als al die geverfde vrouwenkopjes, die je op afstand op het verkeerde been zetten en van dichtbij de stuipen op het lijf jagen. Mens durf oud te zijn!!, zou ik willen zeggen.

 Maar we waren aan de resterende haren aan het trekken, tenminste dat is de bedoeling voor vandaag. Aan de slag op de welbekende wijze: afwas, was, opruimen, poetsen en administratie. Geheid dat het ergens ver voor het einde spaak loopt, maar dan zien we morgen weer verder.

Houtsnijden

 Prachtig stuk in de VK. Is al het tweede in relatief korte tijd. Het kan dus nog steeds. Pareltjes in een verder vrij nutteloze informatiebrei. Iets naar aanleiding van vrouwen en gelijkberechtiging maar in feite domweg een poging om de vrouwen de gaten in de arbeidsmarkt te laten opvullen. Zoals ze in de II WO ook ineens welkom waren in de fabrieken om na afloop ervan weer achter het aanrecht te worden geschoven. Maar eigenlijk ging het artikel daar niet over.

 Ene Gerhard Hormann zette via deze kleine omweg vraagtekens bij de zin van werk(en), geld verdienen,  etc. Het vreemde mechanisme dat we allang minder zouden kunnen werken, als we ons niet steeds weer andere, grotere en vooral duurdere behoeften zouden laten aanpraten. Ik interpreteer. "Intensieve menshouderij" een passende term maar dan weer van Jaap Peters en Judith Pouw.

 Behalve dat ik de denkwijze in het artikel geheel en al onderschrijf, heb ik me vooral geamuseerd aan de stokpaardruiters in de commentaren. Het is leuk om te zien, dat slechts weinigen werkelijk bezig zijn met de inhoud van het artikel. De zin van het artikel is, dat ze hun eigen diepingebakken frustraties de vrije loop kunnen laten. Iedereen bijt zich op zijn of haar wijze vast in een aanknopingspunt van de tekst en slaat op hol.

 In de commentaren gaat het over vrouwenemancipatie, hypotheken, politiek, grote graaiers en nog veel meer van die niet ter zake doende onderwerpen. Nauwelijks iemand die zich afvraagt wat het zou betekenen als we als Westerse mens massaal een dikke middelvinger zou maken naar de zogenaamde economie. Zogenaamd, want niet meer dan een verzinsel, dat een eigen leven is gaan leiden. Niemand!!

 Wie wil van z'n auto af? Bevrijdt worden van Ikea en zelf knutselen? De hele zomer in de moestuin ploeteren om in de winter niet te verhongeren? Op het platteland zou het nog kunnen, maar wie leeft daar nog? In de steden zou een chaos ontstaan, die in menig actiefilm al in geuren en kleuren is uitgemolken. Kan het anders? Misschien, maar dan kom je er niet met kritiek, dan moeten de handen uit de mouwen, de eigen verantwoordelijkheid afgestoft, het begrip 'sociaal' weer concreet ingevuld worden en nog wat meer van die in het museum verstouwde waarden in ere worden hersteld.


Artikel: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3442979/2013/05/17/Word-je-als-mens-M-V-wel-gelukkig-van-al-dat-harde-werken.dhtml

Pech!

 Na de kippen, varkens, lammeren, koe en paard, modderschoenen en met paardenmest geplaveide wegen weer terug thuis tussen het gras. Tussen weelderig groeiend gras, dat zich een ons lacht in zeikerig nat weer en in de wetenschap van ontbrekend maaigeweld. Het eind van mei mag wel krukdroog worden, wil ik deze groene woestenij getemd krijgen .... Maar goed. we hadden toch niks te doen, toch?

Alleen

 Tja, ut heb zo z'n nadele asje de tent in je eentje môt draaien, terwijl je de gewende en gewenste tools mist! Maar had ik ze gehad, die befaamde tools, zou het dan meer opgeleverd hebben? Ik denk, dat dat geen vraag oplevert. Sterker nog, mij staat alles weer ter beschikking, maar als ik zo naar buiten kijk ....

Verhaaltje

Pieper-de-piep, piep piep.

Afzinken

 Laten we de hele wereld toch gewoon aan z'n lot tenonder gaan en echt, echt alleen aan onszelf denken en niet slechts inzoverre het mooi toont maar aan inhoud ontbreekt. Het is ff doorbijten, een paar miljard moeten er helaas afvallen, maar wat maakt dat uit. Iedereen moet vroeg of laat wieberen en ietsje vroeger is in elk geval nooit te laat.

 Geen zinloos geren om aan veronderstelde verplichtingen te voldoen, geen misplaatste filantropie voor aankomende generaties. Gewoon vandaag is vandaag en voor morgen geen zorgen, dat zien we wel als het zover is. Ogen open, geen zin, dan weer dicht die dingen en omdraaien. Dansen, dobbelen, zingen, lachen, verhalen vertellen of ongestoorde het niets in turen. D'r zullen ongetwijfeld weer aso's zijn die de situatie naar hun hand willen zetten met geweld, maar die poets je dan ff weg niet gehinderd door misplaatst begrip voor de slachtofferrol van daders.

 Mobiliteit en communicatie in één klap terug naar het stenentijdperk, overleven ipv zinloos bestaan, terug in de gelederen van de aardse ecosysteem en niks nie meer potverteren en vernielen in arrogante, zelfingenomen meerwaardigheidspsychose. Laat de pharma's daar een pilletje voor ontwikkelen als laatste daad en soort van wiedergutmachung voor hun decennialang rondgestrooide chemische illusies.

Stressy

 De stress van het de-stressen. Zijn daar de-de-stress cursussen voor? Dit is te belachelijk voor woorden. Je schaamt je toch bijna om mens te zijn. Niet dat dat zoveel zoden aan de dijk zet. Volgens mij wordt deze soort sowieso nauwelijks serieus genomen in het dierenrijk. Je maakt d'r gebruikt van, bent te ver gedegenereerd om je tegen je misbruik te verzetten of je bent slim genoeg om zover mogelijk uit de buurt van die rampensoort te blijven. Een kip zonder kop reageert gestructureerder dan de gemiddelde mens.

 Rennen, springen, vliegen, zuipen, spuiten .... en maar doorgaan. Ja, ja profetische woorden van zo'n troubadour, al waren ze een klein beetje anders. Nergens tijd voor, alsmaar druk-druk-druk, meer-meer-meer, goed-beter-beste en nog meer. En waarvoor? Om uitgeput in de kist te ploffen op een moment, dat het je eigenlijk heeeeeeeelemaal niet uitkomt. Maar ja, daar heb je niet zoveel over te zeggen.

 Mensen met een miljoenen inkomen die serieus klagen over de problemen, die ze hebben om rond te komen met hun centen. Bestaat kuddiger kuddegedrag? Dat er nog mensen zijn die zulke lui hun eigen overbodige centjes durven toe te vertrouwen, onstijgt mijn bijna kale kop mijlenver. Dat een bijstandsmoeder klaagt daar kan ik inkomen, hoe onterecht die klacht ook is. Iedereen die niet letterlijk op een droog houtje moet kauwen om z'n hongergevoel te onderdrukken of gedwongen is om op een vuilnisbelt z'n ontbijt bijeen te scharrelen, moet zich schamen over het gezeur en geklaag van de laatste jaren.

 Die rijke, rond en volgevreten Westerse minderheid, die nu ook nog beloond moet worden met extra ziekenhuizen voor zwaarlijvigen doet het zichzelf allemaal aan, wijst alle verantwoordelijkheid af en vindt nog begrip ook. De Westerling schijnt intellegent te zijn, maar vertoont het gedrag van een hamster in de tredmolen. Een schaap is vergeleken met de Westerse mens een sprankelend voorbeeld van onafhankelijke zelfstandigheid. In de stront met die slappe hap. Je zou ze een oorlog toewensen, als je daar zelf niet de dupe van zou worden. Stress? Leer eens tevreden te zijn ipv je strot driedubbeloverdwars vol te stoppen. De-stress stress? Ga mensen helpen, die het werkelijk nodig hebben!

Gelukkig

 Shit alweer een uitzondering, wederom onderdeel van een minderheid. Volgens een dame van de andere kant van de wereld (*) sterft slechts 30% van de mensenheid zonder ergens spijt van te hebben. Bedoeld wordt ongetwijfeld het wat rijkere en betere doorvoedde deel wat doorgaans met "Westers" wordt aangeduid. Het deel dus wat niet tijdens de jaarlijkse overstroming verdrinkt, bij terugkerende hongersnoden het loodjes legt of simpelweg niet eens door de opstartfase van het leven komt. Nee, het deel dat na trouwe dienst min of meer in het harnas van de luxe de geest geeft, omdat spijtig maar waar het leven ondanks alle menselijke vernuft domweg eindig is.

 Nog net niet bij Petrus op de mat, want het gaat vast ook om het christelijke deel van de wereldbevolking, hebben zij, de vertrekkenden de betreffende dame toevertrouwt, waar ze het meest spijt van hadden:

1. dat ze niet de moed hebben gehad om trouw te blijven aan zichzelf en uiteindelijk hebben proberen te voldoen aan de verwachtingen van anderen.
2. dat ze veel te veel gewerkt hebben.
3. dat ze de moed niet hebben gehad om hun gevoelens te tonen.
4. dat ze het contact met vrienden zijn verloren.
5. dat ze zichzelf niet meer vrienden hebben gegund.

 Amen! Geen van de vijf zou aan mijn verscheidend brein ontspruiten. Spijt hebben is om te beginnen al stom en als je het vooraf niet uitgesloten krijgt, moet je er achteraf niet over zeuren. D'r zal niemand zijn die blindelings zijn leven op dezelfde manier zou over doen, niet eens over zou kunnen doen. Tijden, mogelijkheden, denkbeelden, alles verandert. Het enige, wat gelijk blijft, is, (alle reïncarnatie-adepten ten spijt!) dat de mens geen herkansing krijgt!!

* Bronnie Ware