Laten we de hele wereld toch gewoon aan z'n lot tenonder gaan en echt, echt alleen aan onszelf denken en niet slechts inzoverre het mooi toont maar aan inhoud ontbreekt. Het is ff doorbijten, een paar miljard moeten er helaas afvallen, maar wat maakt dat uit. Iedereen moet vroeg of laat wieberen en ietsje vroeger is in elk geval nooit te laat.
Geen zinloos geren om aan veronderstelde verplichtingen te voldoen, geen misplaatste filantropie voor aankomende generaties. Gewoon vandaag is vandaag en voor morgen geen zorgen, dat zien we wel als het zover is. Ogen open, geen zin, dan weer dicht die dingen en omdraaien. Dansen, dobbelen, zingen, lachen, verhalen vertellen of ongestoorde het niets in turen. D'r zullen ongetwijfeld weer aso's zijn die de situatie naar hun hand willen zetten met geweld, maar die poets je dan ff weg niet gehinderd door misplaatst begrip voor de slachtofferrol van daders.
Mobiliteit en communicatie in één klap terug naar het stenentijdperk, overleven ipv zinloos bestaan, terug in de gelederen van de aardse ecosysteem en niks nie meer potverteren en vernielen in arrogante, zelfingenomen meerwaardigheidspsychose. Laat de pharma's daar een pilletje voor ontwikkelen als laatste daad en soort van wiedergutmachung voor hun decennialang rondgestrooide chemische illusies.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten