Afgelopen week de 1000ste pagina volgeschreven (Times new roman, 10 pts) in bijna zes jaar. Duizend pagina's vol gezeur en gezever, geklaag en gemopper, verwondering en onbegrip in langzaam afnemende woordenomvang. Stukjes zijn terechtgekomen in het andere blog onder het kopje "Herinneringen". Gelukkig ben ik daarmee opgehouden. De kans dat ik het ooit nog eens integraal zal lezen is minder dan minimaal. Het nut zat in het schrijven en dat van me af schrijven is langzaam overgegaan in simpelweg registreren. Een registratie van de kringetjes waarin ik liep en ten dele nog steeds loop. Kringetjes die ik heb leren doorzien en kringetjes die me nog steeds een raadsel zijn.
De tweeduizend zal er zonder hernieuwde tegenslag in mijn leven wel niet inzitten en dat is meer dan ok zo. Het wordt tijd om de dagelijkse sleur los te laten. Ook de blogs zullen sneuvelen of van inhoud veranderen en dan wil ik me eindelijk bezig houden met wat er verder in mijn hoofd dwaalt. Als het tenminste in woorden gevangen wil worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten