Vergissing?

 Een kater! Echt een kater. Als ik iets weet te herkennen is het wel een kater. En geeneens gedronken, laat staan dronken. Natuurlijk wel het glaasje wijn (of 2) bij de lunch, maar je mag toch werkelijk hopen, dat een lunchquotum niet al gaat leiden tot gebonk in de hersenpan. Als dat oud worden is, snap ik waarom daar niet veel aan is. Waar zijn de avonden gebleven, dat je gemakshalve telde in kratjes? Het de ultieme uitdaging was om niet te vroeg, maar vooral ook niet te laat de rand van je bed te treffen? Gatverdegeitenkeutelsnogantoe, dit is zwaar shit of het was vanmiddag ongekend beroerde bocht met een aangenaam smaakje.

 Nou, danst er iets een polka op mijn spijker. Dit is een klassieke kater en dat als donderslag op deze bewolkte namiddag. Vijf uur, tijd voor een kopje thee. Groter gif bestaat niet, maar het idee staat me niet tegen. Dat zegt genoeg, dan ben ik een aardig end van mijn padje af. Zo meteen het spijsverteringsstelsel in de achteruit en ze zien me in die tent niet zo snel meer terug. Tjonge, jonge weer een ervaring rijker. Wat is het leven toch van een ongekend verrassende schoonheid. Tsoorp!

Degeneratie

 Ze hebben het met nieuwe genen geprobeerd, maar als je dan weer die balconfoto's ziet, is twijfel op z'n plek of dat verse Argentijnse bloed enig verschil maakt. Zo'n blote billen gezicht met onmiskenbare mongoloïde trekjes verbetert dan wel als je eindelijk de veertig gepasseerd bent, maar de jeugd zal het d'r voorlopig nog mee moeten doen. Het is te hopen, zeer waarschijnlijk tegen beter weten in, dat het slechts uiterlijkheden zijn.

 Misschien is Willempie z'n bierbijnaam over dertig jaar kwijt, maar voor hetzelfde geld staat oranje Nederland nog heel wat Bild-waardigs te wachten. Die oranje Willem's konden er wat van qua schuinsmarcheren en ander onoorbaar gedrag. Hoewel .... Daar moet je òf ontzettend stom voor zijn òf net iets slimmer dan de rest. Beide opties verwateren in de getoonde middelmatigheid. Het is kraak noch smaak wat hier Koning wordt geslagen. Was er nog maar iets om naar uit te zien, maar wat ik zie, ziet niet uit.

Verschil

 De lol van Twitter is er bijna af en aan Facebook ben ik nooit begonnen. Wordfeud had ook z'n piek en werd verdrongen door digitaal gekladder, maar is dat alles zo verbazend? Alleen maar "leuk" is gewoon niet voldoende. Facebook is voor het overgrote deel gebakken lucht en dat is voor een bepaalde tijd wel leuk, maar zonder serieuze inhoud en functie is alles een spelletje, een leuk tijd verdrijf en dat gaat tot slot altijd weer vervelen en hoppa ... aan de kant. Facebook heeft niks van wat Google in meervoud heeft, namelijk noodzakelijkheid, zin, bruikbaarheid, etc. Google is ook veel gevaarlijker dan Facebook. Google maakt zich onmisbaar, Facebook maakt zich overbodig.

Grumpy

 Kiekeboe .... Na het besluit om de Nederlandse betutteling (verplichte fietshelm vanaf 55) links te laten liggen en ook niks te doen met de Nederlandse correctheidswaanzin (illegale poetsvrouwen die recht (!) menen te hebben op respect en waardering ipv straf) blijft alleen mijn eigen leventje beschikbaar voor bespiegeling .... en laat ik daar nou niet zo heel veul zin in hebben. Toch doe ik het alweer wat jaartjes met enige regelmaat. Akelig inconsequent, lijkt wel menselijk. Als ik nu ook nog toegeef, dat het doen of net niet in feite een vergissing is of is geweest, dan donder ik helemaal de trappen af het plebs in. Maar niet doen dus!

 Een weekje knopen hakken, verzetten, ompraten, natreuren en pijnlijden. Genoeg om over te zeuren dus, maar verheug je niet te vroeg. Ik schiet weinig op met empathische gekwijl, soms goed bedoeld maar verder vooral volstrekt nutteloos. Al dat "Heb ik ook.", "Ik begrijp wat je bedoeld.", "Wat lijkt me dat erg vervelend voor jou." werkt alleen op mijn irritatieversneller. Hier is werk te doen, geld nodig en wordt een koper gewenst. Zonder bijdrage aan één van drieën en liefst allemaal wens ik niet door anderen over mijn eigen sores lastig gevallen te worden. Niet dat dat gebeurt, in tegendeel, maar toch, zo qua principe, die dingen moet je af en toe luchten. Ik heb ruim meer dan voldoende gezeur en gezeik met mezelf. En, geloof me, dat laat ik me niet afpakken.

Aandacht

 "Een meisje in Groot-Brittannië dat nog te jong is om naar school te gaan, moet in therapie omdat ze verslaafd is aan spelletjes op de Ipad."

 Het schijnt vaker voor te komen en wordt dan vreemd genoeg niet toegeschreven aan het gebrek aan aandacht van de ouders voor het kind maar aan het feit dat de kinderen vanaf de geboorte toegang hebben tot het internet. Hoppa, kind in therapie gestopt -door de ouders-, psycholoog tevreden want weer een aandachtsprobleem erbij, ouders van hun schuldgevoel verlost en de maatschappij dendert vrolijk verder ....

 Dat is dan direct de conclusie, maar wat moet je met zoiets? Is het raar dat een kind opzoek gaat naar andere aandachtsgevers (oma, buurvrouw, tv en nu iPad) als de ouders het maar aan z'n lot overlaten? Of hebben ze (zeer waarschijnlijk!) het kind zelf die iPad in de handjes gedrukt zoals hele generaties opgegroeid zijn voor de Tv??

 In tegenstelling tot ouders reageert een iPad letterlijk op de eerste de beste aanraking. Swap ... là!! Leuk, en dan waarschijnlijk nog keuze ook. Niet iedere dag datzelfde chagerijnige gezicht van moeders die haast heeft en ontevreden is over haar huidige leventje? Of vaders die wel de iPad maar niet het kind wil?? Dan geeft zelfs de hartnekkigste volhouder op een gegeven moment het trekken aan slippen op, pakt de iPad onder de armpjes en verhuist naar een rustige hoek van het huis. En wie zou niet beginnen te krijsen als het trouwste vriendje ineens uit je handjes wordt gerukt?? Kortom niks aan de hand, volstrekt normal gedrag en tijd voor een confronterende therapie voor die zg ouders!.

Sprokkelen

 Schrapen, hoeken en gaten, verloren plekjes, onder het tapijt en desnoods uit de sloot ... ergens moet ik de woorden vandaan zien te halen. Schijnbaar gaat het weer (te) goed, of beter vanzelfsprekend. Zoals het woord al zegt, spreekt "het" dan voor zich, maar mooi niet in de Blogs. En dat is maar goed ook, trouwens. Geen ongecontroleerde vrijheden zonder mijn toestemming, waarmee ze dan misschien nog wel vrij zijn maar zeker niet ongecontroleerd. Zichzelf schrijvende verhaaltjes, soit, maar als die in eigen beheer mijn wereldje te grabbel gaan gooien, dan is het toch "Ho, ho, ho". Zonder mijn vinger erin geen pap hier!!

 De vrijheden in mijnes hebben zo hun beperkingen. Het communisme viert hier intern nog menig hoogtij. Hier bepaalt de baas misschien niet wat gedacht wordt, maar toch zeker wel welke was buiten op de lijn komt. En laat ik wel wezen, de meeste was droogt hier binnenshuis!!

 Vanmiddag maar eens het mes op tafel, de fles erbij en zien onder welke voorwaarden de woordenstroom in beweging is te krijgen. Wordt het polderen of de Goelag???

Blèblè

 Het ene volk maakt zich druk over thuisfröbelende Tsjetsjenen en een ander volk lyncht digitaal een plagiërende componist en zijn tekstverneukende muse ... en dat terwijl je heel wat meer dan twee handen nodig hebt om de dagelijkse geweldsdoden in het ene land te tellen en je in het andere land jaarlijks onder tig-tallen wangedrongten van vele malen erger muziekbraaksel wordt bedolven. Dan zeg je met Kim: "Ik ben hypocriet!"

 Niks aan het handje, een algemeen menselijke afwijking die zo bij tijd en wijle even lucht gegeven moet worden om erger te voorkomen. Wees blij dat je het bent, zou je het niet zijn, dan zou een onbewoond eiland nog te druk bevolkt zijn om problemen te voorkomen. Maar .... spuug niet te hard erop, want het zou zo kunnen dat je het morgen wilt omarmen.

Sisser

 Pislink zijn en het de mohammedanen van deze wereld niet in de schoenen kunnen schuiven! Shit zeg, dan heeft de Boston society het vandaag de dag toch stukken gemakkelijker. Ik mag het doen met een boer. Niet dat dat niet erg is, die doet genoeg verkeerd. Helaas is echter niet alles wat verkeerd gaat op 'sboers bordje te deponeren. Maar goed, dat zijn nuances en als ik het goed begrijp, zijn die bij de oversteek naar 'De West' verloren gegaan in de genetische voorraadschuren.

 Je moet het er kortom mee doen, zelf dus, bakt een pizza en rukt een van de laatste Italianen open, krijgt spontaan een visioen over ouder, schoonheid, karakter, wijn en het kraak- en smaakloze van de jeugd en besluit dat te bewaren voor later.

 Pizzadeeg van exact twee maanden voorbij de voorspelde houdbaarheid, een wijn die de zestien aantikt en kiezen die al dik veertig jaar probleemloos malen. Het leven schuift onmerkbaar weer in de gebaande paden. Moestuin en schrijverij .... de ideale combi voor een vrolijk en zorgenloos bestaan. Zou het?

Tsjetsjemienee

 Wat een heisa daar in Amerika en vooral wat een heisa om die heisa heen. Kilometerslange reaguurderspolimieken op GeenStijl, flutverhalen in de oude media, niet aflatende kotsstromen op twitter. Ik neem aan dat het in de wereld van Zuckerberg niet anders zal toegaan, maar daar zal niemand mij ooit zien. Wat een buitensporigheid zowel qua personele en materiële inzet in de zoektocht als het becommentariëren van de hele toestand. En wat doe ik nu? Dat stapje hoger en is metabemoeienis geen bemoeien?

 Een troost ... ik palaber tegen mijn flatscreen en laat iedereen volledig vrij in wat ze met mijn bijdrage of zienswijze willen of kunnen. Ik weet voorlopig nieteens of ik er een heb. Wat moet ik hier mee? 'Tuurlijk is het lullig, m.n. voor de betroffenen en hun directe naasten. Maar dat was de aanslag op de Twintowers ook, en dat waren er iets van 3000 ... toch zou me dat niks gedaan hebben, als de toestand niet zo opgeklopt was geweest. 'Tuurlijk, je vraagt je af hoe jongelui tot zulke stomme daden komen. Maar je vraagt je ook af waarom d'r zo heftig op gereageerd wordt .... op slechts drie doden. Misschien zijn er meer deelnemers aan die marathon aan een hartaanval gestorven, maar dat telt dan op de een of andere manier niet.

 Was het de plek? Het kleine jochie? Of vooral toch de traumatisering van het toekomstig gebruik van snelkookpannen? Zijn hier een stel jonge mannen ten onder gegaan aan de eindeloze mogelijkheden van het vrije Westen of worden hier twee jongelui op zorgvuldig geënsceneerde wijze geslachtofferd? Gaat Europa aan de Euro ten onder of wordt het de gewenste sterke eenheid?? Welk beeld wil je zien, wat heb je voor de werkelijke waarheid over en wil je die dan eigenlijk wel weten??

 Ergens balen de instanties volgens mij van het feit, dat die tweede vermeende dader nog leeft. Je mag toch werkelijk hopen, dat het jochie niet onder discutabele omstandigheden richting z'n 72 maagden vertrekt. Nu zal extra moeite gedaan moeten worden om het reeds vaststaande verhaal bevestigd te krijgen. Een verhaal heeft altijd twee kanten maar op momenten als deze is iedereen alleen geïnteresseerd in de bevestiging van zijn/haar eigen gedachten of ideeën en die andere kant is simpelweg niet-bestaand.

 Hebben ze dit geheel bewust uit eigen wil gedaan, dan uitgummen die hap. Zijn ze echter in een jarenlang kat-en-muis spel uiteindelijk alleen gebruik ter meerdere eer en glorie van diensten als FBI, CIA, SWAT en andere flauwekul, dan zou het tijd worden dat die stront eindelijk naar vermogen gaat stinken en als zodanig wordt herkend en te kakken wordt gezet.

 En? Wat gaat Yuri doen? Zou ie voldoende gesnoven hebben? Is Max al op van de zenuwen? Beseft WA dat lintjes knippen en wc-pot slingeren de invulling voor de rest van zijn leven is? Kan de 3% niet makkelijk gehaald worden met meer trajectcontroles? Waarom helpen we banken overeind te blijven, als we ze daarna weer met open ogen de mogelijkheid bieden om nog grotere blunders te begaan? Ik noem maar, ik bedoel maar. Ik ga naar mijn moestuin.

Los

 Het scheelt maar weinig, maar het wil maar niet lukken. De een hakt (met een bot zakmes!) zijn eigen arm af om te overleven, de ander krijgt in eigen beheer zijn navelstreng niet doorgeknaagd ten einde het leven vrijelijk tegemoet te treden. En kon ik nou maar zeggen; "Doe mij dat zakmes maar." Alles behalve! Niet dat ik er niet aan moet denken, ik zie het me vooral ook niet doen. Waarschijnlijk niet eens met een vlijmscherp mes waar het feest niet in één snelle haal voorbij zou zijn. Of ik het dan zou doen is nog maar de vraag, maar ik zou het, denk ik, overwegen, mezelf met twijfel tarten.

 Gelukkig ligt het allemaal minder concreet maar daarom helaas niet makkelijker. Afstand is waar ik naar verlang en me niet lukt te realiseren. Afstand, overzicht, relativering en vooral niet van dat realistische, waargebeurde gezeur met een hoog navelstaargehalte. Zweven in verhaal en woordgebruik ... Nee, in verhaal en taal, natuurlijk. Als je al iets wilt, moet je op z'n minst fatsoenlijk beginnen. Niet dan?

 Nog ff en ik weet precies wat en hoe ik het wil, kan al bladerend een leuke binnenkomer uitzoeken en net voordat het gewenste gerealiseerd gaat worden, zet het leven de streep onder mijn rekening. Wedje maken??

Hetzelfde

 De schoonheid van spartelende radijszaadjes op een met tattoo's geterroriseerde buik ..... vraag me niet waar ik het vandaan haal, begin er een boek mee en het wordt gegarandeerd een succes. Beginzinnen is niks en direct weer alles, ik grossier erin. De rest van de 325 pagina's is een ander verhaal, maar wel een verhaal. Jammer, dat we al boeken met blanco pagina's hebben gehad.

 Vagelijk staat me bij, dat ik nu in herhaling val. Het is ff doorbijten, maar alles went, ook de herhaling. Ik bedoel dan qua mezelf, want voor de buitenwacht is herhaling eerder wenselijk dan overbodig, als ik zo bij tijd en wijle bewust registreer waar mensen, die ik dan net ietsje beter ken, het over hebben met anderen, die door die eenen weer beter gekend worden, dan ik hen doe. Ouwe koe, denk ik dan, maar het beest wordt ontvangen als een pasgeboren lam. Ach, vol zijn van jezelf en het vat leeg willen hebben, is een weinig verrassende toestand en als de gemiddelde mens eerlijk is en diep in zijn/haar hart kijkt, zitten niemand eigenlijk om verrassingen te springen. Zeg maar eens "Non" op de vraag of het goed met je gaat en je ziet voor je ogen een wereld in elkaar donderen en paniekerig gezoek naar houvast.

 Pioenrozen, waterlelies en tepels het heeft iets met elkaar te maken, maar ik krijg mijn vingers er maar niet achter. Of is het op? Of is het misschien wel een heel ander stukje? De beginzin is, denk ik, het probleem niet. Ik weet het niet, maar dit lijkt meer op zwemmen dan fietsen.

Yeah!!

 Saturday night fever op vrijdagavond. Heerlijk avondje swingen, slempen en versieren. Dasje recht rukken, jasje afkloppen, de zes onwillige haren in de gelijke richting gellen en dan is het slechts wachten op de opening van de disco ergens tussen 22 en 23 uur. Zie je het voor je? Ik wel en het geeft me iets, waar enkel de voormalige Oosterburen een goed woord voor hebben: Unheimlich. Pedopatser opzoek naar verse jeugpuistjes. Ouwe bok smacht naar groene blaadjes. Toch net niet voldoende nullen bij het verfoeide bankwezen gestald om (mijn) leeftijd ineens onbelangrijk te maken. En al was het zo..... gètverdegètver. Je zou er toch niet aan moeten denken. Zo'n akelig strak lijfie, baby-like kaalgeschoren als je het internet mag geloven, een hoofd vol tot mislukken gedoemde idealen, watervallen achter de oren en daar tussen nauwelijks slimmer dan het achterend van een plofvarken. Nee bedankt, dan ga ik liever verrimpelde achtersten schoonvegen in de laatste tussenstop op weg naar de eeuwigheid. En geloof me, dat is werkelijk het allerlaatste wat ik vrijwillig zou doen. Ik bedoel maar, het is tijd om te fietsen.

Bede

 Hallelujah, de Here zij geprezen voor al die bekoringen, die hij verdomt om mij ten deel te laten vallen. Het zou me maar verwennen en daar schieten we natuurlijk niks mee op. Hij zal vast nog rooie oren hebben van mijn bedankjes van gisteren. Vandaag mag ie van mij de pot op. Ik zoek het wel zelf uit. Als de dank voor al die moeite die je doet, niet verder reikt dan tegenslag, dan mag ie van mij in de str*nt zakken. Ik ben Job niet. Voor wat, hoort wat. Dus laat ie na al die mooie woorden via derden nou eindelijk maar eens zijn eigen nek uitsteken. En -hint...- een spontaan werkende grasmaaier is in deze niet voldoende. Een beetje fan wil meer dan wat goedkope aandacht, die gedeeld moet worden met een paar honderd miljoen (of meer) anderen. Doe die giro in Nederland maar. Mocht dat problemen opleveren, geef ff een seintje, ik heb meer mogelijkheden.

 Maar ja, wat wil je. Je hebt er niks aan, je wordt er niet beter van, je weet dat het niet meer is dan een menselijke fantasie, maar die gedachtenkronkel verrot schelden lucht beduidend meer op dan een beetje in het luchtledige vloeken. Genoeg gezeurd voor vandaag. Eerst die 250 laag bij de grond gelegen kilo's op een geschikte plaats gemanoevreerd krijgen en dan hopen dat ik niet het grootste deel van de dag kwijt ben aan het bij elkaar zoeken van het benodigde gereedschappen om het vehikel te demonteren. Nou Deo stuur je ex maar ....

Stimuli

 Pappen en nathouden, de kraan sluiten om te dweilen, enthousiasmeren, peper in de reet, zweep erover. Dat laatste zou wel werken, denk ik, al zou dat in eerste instantie op mijn lachspieren zijn. Als iets niet bij mij werkt, is het de stimulans van een coach of andersoortig misplaatst gerefereer aan mijn bestwil. Dan geef ik die zweep meer kans. Alhoewel je je dan weer niet moet voorstellen, dat hier netjes om 08:30u aan de deur geklopt wordt en de persoon (m/v) na een slap handje en het obligate "Bonjour" en "Comment ça va?" het werkkoffertje opentrekt en kalmpjes de zweep in elkaar schroeft ... Ik lig bij het idee al bijna met buikpijn op de grond. Nooit zoveel opgehad met spelletjes, waarbij je iets moest pretenderen, nadoen, etc. Doe mij maar gewoon een wedstrijd. Winnen heeft wel wat en dan na afloop vooral niet zeggen dat het "maar spel was". Winnen of verliezen, leven of dood, alles of niets ... kijk, dat spreekt me aan en dan niet om naar te kijken, maar om te doen. Geen SM met rare verkleedpartijen maar bij vol bewustzijn je maandsalaris op de eerste van de maand inzetten op nummer 22 aan de achterste roulettetafel. Champagne en kaviaar of een maand lang op een houtje bijten. Waar is de echtheid in het leven gebleven? Waarheen is die durf verdwenen om ervoor te gaan, wat dat "ervoor" ook mocht wezen?? Waar is die hang naar afzien en pijn blijven liggen? Seen it, done it and will never be there ....

Worstelen

 In de rechterhoek met rood tenue staat Tegenzin een beetje in z'n neus te peuteren in afwachting van het overleg tussen scheidsrechters en juryleden. In de linkerhoek staat Redelijkheid in glimmend zwart z'n schaduw op z'n donder te geven en tussendoor de andere hoek van de ring in de gaten te houden. De vertraging beloopt inmiddels al enige uren en Tegenzin ziet er met de minuut frisser uit dan de zichzelf slopende Redelijkheid.

 Daar gaat de gong. De arbiter kijkt verbaast op en maakt een dreigend gebaar naar de zich verontschuldigende official achter de knoppentafel. Geen rumoer uit de zaal. Net als alle voorafgaande ontmoetingen is het een wedstrijd zonder publiek. Pas in de finale zal de tweestrijd opengesteld worden voor publiek en wedkantoren.

 Uit de hoek van de jury klinkt een hoop gesis, gesus en sterft menig stemverheffing een stille dood. De zin van dit oponthoud ontgaat Redelijkheid. Het is een soort bezwering waarvan oorzaak net zo onduidelijk is als het gevolg. Gewoon beginnen is blijkbaar onmogelijk. Iedereen is aanwezig, de ring in orde, de bedoeling is iedereen bekend, enkel de strijd hoeft gestreden te worden. Wat is daar zo moeilijk aan?

 Redelijkheid gaat een beetje hopeloos op het krukje in z'n hoek zitten. Hij verbaast zich over de concentratie en tijdsduur waarmee zijn tegenstander zijn ruikorgaan aan een schoonmaakbeurt onderwerpt. Hij kwam al binnen met z'n vinger in de neus en in de afgelopen uren is daar weinig aan veranderd. Onwillekeurig beweegt de rechter wijsvinger richting zijn neus ...

Zonnig

 Hè hè. Eindelijk! Het zou tijd worden. Je moet er voor tot half negen in je bed blijven liggen maar dan is het de zon, die je eruit zet. En niet zomaar zon, maar zon met de bijbehorende aangename temperatuur. De ramen en deuren open, katten en honden naar buiten en bij de eerste koffie een beetje scheef en dichtgeknepen tegen de zon in schelen. Het is dat het voor het eerst weer kon, maar morgen gewoon weer binnen. Die zon in je nuchtere ogen is iets voor de vakantie. Nou ja vakantie, ik bedoel als je .... ach, laat ook maar. Hoe belangrijk al die elektronische communicatiedingetjes met groot of klein scherm ook zijn, in de zon heb je er niks aan.

 Een koffie of beter Latte Macchiato ..... onthou het nou eens twee c's en slechts één 't' .... op een terras aan de Adria. 's Ochtends graag de Kroatische kant, zon in de rug, een vriendelijke groet van de bediening, krantje, al zal het hooguit de AD zijn, de zilte lucht in je neus en het geluid van aan- en afrollend water op de keien van de kust. Hhmmmmm.

Groen

 Uien groeien gelukkig ook zonder het afdraaien van klassieke muziek. Even was er in de laatste week de vrees, dat ik mijn oren moest gaan teisteren met volstrekt onmogelijke en ongewenste klanken, maar het leven is me genadig en heeft de sjalotten tot uitlopen verleid. Ook de rode uien en de tweede tranch anderssoortige sjalotten laten zich van de groene kant zien. Al is het aarzelend. Kan ik met een gerust hart verder spitten. Nog 2 meter en dan kunnen de volgende zes meter uien in de grond. Dat scheelt toch al gauw 14 euro op de boodschappen in de komende wintermaanden. Nu wordt het tijd ook aan andere groenten te denken. Ui met uien is zoooooooo uiïg.

Sirenen?

 Interessante gedachtengang en eindelijk eentje waarbij je niet vingerwijzend achter elkaar in een kringetje staat, maar het ouderwets degelijk bij jezelf kunt zoeken. Toch maakt hij het naar mijn idee veel te ingewikkeld. Prachtig al die woorden, maar dat zal vooral zijn om de column te vullen. Het hele punt is gewoon: teveel geld!!

 Het is weldegelijk nog steeds de economie van schaarste maar absoluut niet van productiemiddelen of voedsel. De schaarste is gecreëerde schaarste van overbodigheid ..... maar je moet je geld tenslotte ergens aan kwijt, niet dan?? En aangezien één ei per dag leuk is om te hebben (en te eten) maar je met 30 eieren per dag niks kunt, zoek je naar alternatieven en "gelukkig" worden die in overmatige veelvoud aangeboden en ze veranderen bovendien, zo snel dat je met een gerust hart al de volgende versie kunt kopen voordat de vorige ter ziele is.

 Is dat verleiding? Ja, gezien vanuit de producent die de centen uit de beurs van de consument probeert te kloppen. Maar is dat zo?? Het hele punt is dat mensen massa's geld hebben of makkelijk kunnen, sorry konden krijgen waar ze eigenlijk geen nuttige besteding voor hebben. Daardoor wordt teveel eten gekocht en daarna weggegooid, schoenen niet meer naar de schoenmaker gebracht en krijg je de spijkerbroek al versleten aangeboden .... Als er al een verleiding is, dan zit die in een inkomen gebakken, waarvan je slecht een zeer beperkt deel nodig hebt om fatsoenlijk je buik te kunnen vullen.

Nav het artikel: Http://www.volkskrant.nl/vk/nl/12464/Henk-van-Houtum/article/detail/3424234/2013/04/11/Onze-economie-is-een-schuldfabriek.dhtml

Weer

 Niet alleen ik bibber van ongeduld in afwachting van de zon. Als ik de berichten mag geloven, kun je het komende weekeinde nauwelijks buiten lopen door de massa vlinders, die eindelijk hun pop uit worden gejaagd door de gestegen temperaturen. Dat zal me een massamoord worden. Niet vergeten mijn insecten-restanten-verwijderaar toe te voegen aan de ruitenwisseroplossing voor ik een berg van die prachtig gevleugelde levens in de kiem ga smoren. Net een paar weken geleden de boel nog aangevuld met de versie, die temperaturen tot -25º C vloeibaar kan doorstaan.

 Het zou tijd worden! Eindelijk een beetje proeven van de lusten na al die weken, die ik al loop te niezen en snotteren. Mag dan wel regenen of relatief koud zijn maar de bomen bloeien al vanaf half januari en dan begint ook het jaarlijkse snotterfestijn. Nu alleen nog ff die laatste cm's teveel van de taille wegpoetsen en de spieren netjes als bierblikjes ordenen en ik kan me met goed fatsoen aan het gras tonen. Mag hopen dat de zon na het weekend doorwerkt. De tuin loopt letterlijk meters achter en het pootgoed verlangt naar aarde.

Afwisseling

 Een dag zonder mopperen en zeuren verbleekt de kleuren! Niks zo saai als weldaad en tevredenheid. Al die fladderende insecten, zoetsappige deuntjes en zuurstokkleurtjes. Het is als een zoutloos dieet, soms doet een zak chips dan wonderen. Maar ja, alleen maar chips is nou ook weer niet de levensvervulling, waar je sinds je jeugdjaren naar verlangt. Het relatieve is tenslotte erg relatief en van boven naar beneden kijken is altijd nog iets anders dan van beneden naar boven. Vraag het maar de eerste de beste te heet gewassen reus.

 Laat mij maar in de zon verlangen naar een regenbui ipv in de regen verlangen naar die stukjes blauw. Zolang d'r afwisseling in de koker zit en het niet eentonigheid is wat de klok slaat, kan er weinig stuk. Èn zon natuurlijk, altijd zon. Sorry, bijna altijd, maar vooral meer dan nu het geval is. Ik wil de boeren horen klagen. Hoewel .... die klagen altijd. En voor de goede orde; klagen is heeeeeeel wat anders dan mopperen.

 Ik wil koele witte wijn in een brandende zon. Salades ipv soepen. De mogelijkheid van kort broek en sandalen, zonder daar verder iets mee te doen. En grasmaaien ... ja, helaas heeft alles een ongewenste keerzijde.

Nattigheid

Maar weer over het weer zeuren? Zouden we niet doen, hè? De ergste kou is er nu weer vanaf, helaas gaat dat gepaard met het voorspelbare hemelvocht. Is het niet jongens, is het niet. Dan mogen de eerst geplantte sjalotten inmiddels parmantig hun groene scheuten in de lucht steken, ik wil zon zien. Ik wil zonnetje!! Bij welke bakker moet ik dan aankloppen.

 Het zal het gras allemaal een worst wensen. Lekker groeizaam weertje. De maaimachines hebben daar weer een geheel andere mening over. Die zijn op mijn hand en willen in elk geval droog weer en volgens mij zijn ze ook niet vies van een beetje veel zon. Mag hopen dat we niet met een te grote vertraging op onze wenken bediend worden, want dan lijkt het weer meer op hooien dan maaien en blijf je de rest van de zomer met een berg overtollig dood gras zitten. Ja, qua grasmaaien gaat het leven hier zelden over rozen

???

 Waar gaan we het eens over hebben? Ik zou het eigenlijk helemaal niet weten en zou mijn toetsenbord onaangeroerd moeten laten. Ik heb daar geen zin in. Ik wil lullen, de productie in stand houden en onzin zin geven. Het is weer winter maar dan met zomertijd. Weg met de lange avonden en de met rum doordrenkte warme chocola. Dat smaakt gewoon niet als het buiten nog licht is en 's ochtend heb ik er geen trek in. Toch neig ik meer naar snert en een donkerbruine trappist dan naar een frisfruitige salade met een rosétje.

 Komop (weer)jongens (en meiden) het is tijd voor groeien en bloeien, voor spitten en maaien, voor timmeren en verven. Na jaren gepusht te zijn toen ik niet wilde, wens ik nu geen tegenwerking, als ik aan de slag wil gaan. Graag voldoende hogedruk-gebieden deze kant op om de tijd tot eind oktober te vullen. Een frontje op z'n tijd, als ik het gieterslepen zat ben, wordt opprijs gesteld. De rest van de nattigheid graag richting Sahara sturen incl. de magere temperaturen. Maak de mensen daar blij met sneeuw, regen en koelte. Als ik kiespijn wil dan schrijf ik me wel in voor een wedstrijd bierflesjes-openen-in-een-ruimte-zonder-iets.

X6

 Het is nauwelijks voorstelbaar, dat je er vrijwillig in zou willen rondrijden. Toch zie je de krengen met toenemende regelmaat. Pooierbakken ken ik zat maar dit is de eerste heuse proletenbak die me passeert. Volstrekt overbodig qua vorm, omvang en bandbreedte. Een soort eend met Ferrari-motor, RR-neus en rupsbanden, maar dan zonder de pretentie komisch te zijn. Daar in rijden is kleur bekennen, maar dat is niet in het voordeel van je geloofwaardigheid. Misschien hebben de rijders wel het idee, dat ze eindelijk boven het plebs uitgestegen zijn. Nu zijn ze dat letterlijk wel gezien de hoogte van waaraf je op het wegdek en medeweggebruikers neerkijkt. Maar ik zou dan een Mack adviseren en dan mag je de oplegger best thuis laten. Die lui beseffen gewoon niet dat ze zich vrijwillig aan de schandpaal nagelen.

 Nu was het niet het eerste gedrocht van dit formaat op de weg maar de Qollega- versie met nummer 7 had nog iets ingetogens, zo je dit al bij dit soort in omvang, uitvoering en prijsklasse monstreuze vehikels kunt veronderstellen. Waar de Audi-bak zich eigenljjk schaamt voor zijn protserig voorkomen, trekt de Bmw-versie eerder een lange neus naar iedereen, die bij het aanschouwen van het monster niet stante pede in zwijm valt. Iedere keer als zo'n wangedrocht voorbij flitst moet ik onwillekeurig aan Mad Max denken.

 Maar goed, over smaak valt welbekend niet te twisten. Maar ja, dan heb je het tenminste ergens over, maar hier valt niks te twisten. Hoe je het ook wendt of keert, het kan vanalles zijn en vooral veel, maar met één ding heeft het zeker niks te maken en dat is smaak.

Ervaring

 Iemand nog iets te poetsen? Breng maar hier. Als je de smaak eenmaal te pakken hebt, ga je het nog missen ook, als je niet oppast! Helaas is 1 April al geweest ... Wat een zinloze tijdsverspilling is het toch. Je bent er zonder problemen een dag aan kwijt en als je het wil houden zoals je het gemaakt hebt, nl schoon, dan kun je de volgende dag weer (minder) vrolijk opnieuw beginnen.

 Gaan we mooi niet doen. Nu maar weer ff door de eerste stofafzettingen heen bijten, niet wennen aan het ongewone uitzicht door de ramen en bevrijdt worden worden al die stinkende nepgeurtjes die de schoonmaakmiddelen tegenwoordig rijk zijn. Alleen die stank al maakt, dat ik volgende week maar een keertje oversla. Komt mooi uit, heb andere zaken op het programma staan.

 Hoppa, lekker in de wielen, 's Heerens wegen bevuilen met rokend rubber. Red Bull's pittstoprecord verbreken en vrachtwagens tellen.

Volkeren

 Als je het over de duivel hebt ...

 Daar zijn ze weer de Russen. Sinds gisteren. Alsof ze zich aangesproken voelden. Na de Amerikanen en Russen, Kazachstanen en Oekraïniers dan nu graag de Chinezen, Koreanen, Oegandezen en Malinezen. Ook welkom zijn Australiërs, Timboektanen, Pinguins en natuurlijk Belgen. Eens zien of dat werkt ...

Vroeg

 Acht uur!! Belachelijk! Hoe krijg je het voor elkaar, maar niet bedenken dat het een week geleden pas zeven uur zou zijn geweest. Dat zou volkomen van de pot gerukt zijn. Wat moet je op een dergelijk tijdstip naast je bed, als je weinig anders weet te verzinnen dan koffie drinken?

 Maar goed in bed liggen was het duidelijk ook niet, anders had ik hier niet gezeten. In bed hoor je te slapen. Een uurtje lekker legge, is nooit verkeerd, maar drie uur naar een plafond staren wat niet een te zien is, gaat een beetje vervelen.

 En daar zit je dan zogezegd tussen het bed en de koffie ... Nou, goeiemorgen, dan maar. Doe trouwens maar Morguh, dat is wat neutraler.

Klei

 Terug naar het door de wijn verwaterde uitgangspunt. Spitten in de klei is dus niet altijd een lolletje en voor we nu weer afdwalen, terug naar de intentiële vergelijking cq gedachtenswing. Want om die klei of kleihoudende grond ging het niet. Natuurlijk niet. Spade d'rin, keren, volgende steek en verder. Geen peanuts maar ook geen klusje waar Hercules voor ingehuurd moet worden. Niet voor het spitten tenminste! Tref je zware klei kun je nog ff een partijtje boetseren en verder niks aan het handje. Dat mogen de plantjes aansluitend zelf uitzoeken.

 The point was dus, dat de klei niet het punt was, maar het spitten zo'n bezigheid is, die aan de grenzen raakt van wat mijn grijze massa aan ongewenste fantasiën kan beteugelen en het moment waarop die dat vermogen opgeven.

 Geef mijn fantasie de vrije teugels en je kunt je lol op. Altijd al zo geweest, nooit last van gehad. Nu heeft dat wat uit de kronkels van mijn brein naar boven borrelt echter een aantal onhebbelijkheden ontwikkeld, waar ik nooit, zeg nooit nooit maar nu dus wel(!), nooit naar heb gesolliciteerd. En soit, dat kan gebeuren en normaal gesproken is daarmee te leven. Nu. Dus. Niet.

 Ging het nog maar over het 'leven', maar daar gaat het net zo min over, als verzuipen een vorm van zwemmen is. En eenmaal losgebroken duiken die foute fantasiën overal op, klampen zich aan iedere nietsvermoedende gedachte vast, verzieken ieder idee en maken een enigszins redelijke redenatie volkomen onmogelijk. Geen wijn dus, niks nie met houdbaarheid, als je al ergens een vergelijking zou willen trekken dan zou het met ongediertebestrijding moeten zijn. Maar ... het spitten is mooi wel gelukt!

Uitverkoop

 Zò!! De kop is er af.  Moest eens een keer gebeuren. D'r staat hier zoveel zooi, die echt te goed is om weg te gooien maar ondertussen zwaar in de weg staat. Hoe ik daar wat mee wil, weet ik ook nu nog niet, maar de eerste balletjes zijn de lucht in. We zien wel.

 Waar ik vooral niet aan moet denken, is, dat je de hele tijd met van die lijkenpikkers te maken hebt, die voor een habbekrats de krenten van marktplaats pikken en daarna nog lopen te zeuren en zeiken over de paar centen, die ze moeten neertellen. Ze lopen hier bij de bosjes rond. Net alsof Nederlanders, die naar Frankrijk gaan, een zeer specifiek gendefect onder hun leden hebben. Je kunt het al merken aan al die rommelmarkt en brocantes afschuimende Laaglanders. Zo'n beetje trouwens als bij de gemiddelde huizenkijker (want kopers zijn het niet) van tegenwoordig. Ik word al niet erg enthousiast van mensen in hun algemeenheid, maar deze afwijkende ondersoort laat mijn bloed regelmatig koken.

Zwaarder

 Spitten in kleiige grond is geen pretje. Als het pas geregend heeft niet en als het al langer tijd droog is, schiet het ook niet op. De minste moeite kost het ergens in die tussenliggende periode, maar weet het moment maar te treffen. Het is een soort lotterij, net als met wijn. Je ben gewoon verplicht om meerdere flessen van dezelfde soort aan te schaffen en in een kelder te vertroetelen om ze één voor één op zorgvuldig gewogen momenten aan je smaakpappillen bloot te stellen, want wanneer dat ene, echte goede moment qua wijnontwikkeling achter de kurk op je ligt te wachten, weet eigenlijk niemand. Sterker nog, als je erover nadenkt wordt je door al die proevers, producenten en anderssoortige wijnkenners misschien niet belazerd maar toch zeker wel aan het lijntje gehouden.

 Een beetje goede wijn is in het begin wat stug, later soepeler, nog later belegen en als het helemaal mis is: azijn. Bij een beetje wijn ligt tussen begin en einde minstens 20 jaar, als de flessen niet op de CV in de oververhitte flat drie hoog achter liggen, maar koel, donker en niet te droog worden bewaard. Wat een sommelier er in de tussentijd aan onzin over weet te brabbelen, is vaker leuker dan John Cleese in zijn beste tijd aan grimassen wist te produceren, maar volstrekt oninteressant. Allemaal onzin op wat wijn-gerecht adviezen na, maar mijn kelder ligt er vol mee. Iemand nog enig interesse?? Mn Bordeaux, maar dan niet die Château's waar Chinezen of Russen in geïnteresseerd zijn maar de betere gewonen of gewone beteren.

 Van de klei in de wijn is zo gebeurd, maar zie maar 'ns terug te komen .... -wordt vervolgd?-.

Interesse

 Zijn de Russen van het toneel verdwenen, mogen mijn blogs zich verheugen over een warme belangstelling uit Engelstalige hoek. Zowel GrootBrittanië als de Verenigde Staten storten zich met enige regelmaat op mijn blog(s). Waarom?

 Nu ken ik iemand in Engeland, maar zij spreekt Hongaars. En in de USA zijn er op de 300 mln zielen welgeteld twee te vinden, die misschien in de verste verte wel eens ergens een heel klein beetje geïnteresseerd zouden kunnen zijn in mijn schrijverij. Maar dat die met tal van verschillende webbrowser-besturingssysteem combi's op mijn blog(s) inloggen is net zo onwaarschijnlijk, als dat ze het überhaupt al doen.

 Het brengt me weer bij mijn eigen blogwebsite(s). Project nummero zoveel dat in het stadium van de steigers is blijven steken. Ik hoef me waarlijk never nooit te vervelen. Doe niks en kom nog steeds tijd tekort. Doe mij nog een ei!!

Moppig

 Doe mij maar een autovoorruit op sterkte .... lijkt me wel wat. Die van die agent met humor over het afsluiten van de A2, vond ik sterker. Toch heb ik ze al 'ns beter gelezen. Krijg je onvermijdelijk met al die extra lijntjes op je kerfstok. Graag iets gecombineerd met Pasen, lijkt me wel zo op z'n plek. Zien wat de dag van morgen in de terugblik voor p-p-pareltjes oplevert.

 Ik ga kuilen graven. Gisteren voor een appel en een ei een twintigtal 50-jarige eiken op hun kruin kunnen tikken, maar zo moesten wel op het moment van levering direct in de grond. Ze komen tegen twaalven ... dus ik kan wel wat hulp bij het graven gebruiken!