Een rib uit mijn lijf en er nieteens een vrouw voor teruggekregen. Da's pas een hard gelag of hoor ik nu gewoon hard lachen?? Verder maar niet mee bezig zijn. Als het weer nu eindelijk bij wil trekken, kan ik behalve de schimmel achter mijn oren ook al dat veel te hoge gras eindelijk verwijderen, de tweede worp tomatenplanten in de grond stoppen en al het andere verpieterde zaad opnieuw aan moeder aarde toevertrouwen.
Eind mei en ik lig potverdrie nog onder een dubbel dekbed en dat allesbehalve puffend en zwetend. Was die ruim dertig graden in Roemenië een paar weken geleden een wenselijk stuk aangenamer. Landklimaat heeft zo zijn nadelen maar anderzijds ook leuke kantjes. Nog een paar weken regenmogelijkheden en dan is het maandenlange in principe alleen zon, zon, zon ..... Het is dat de zee ontbreekt, daarvoor heb je weer de met sneeuw bedekte bergen aan de einder! We gaan niet over details zeuren, maar hier is ook geen zee en er zijn ook geen bergen, bovendien regent hier veeeeeeel meer en die zon kon stukken beter. Wat doe ik hier eigenlijk nog?
Tja, de verkoop ... Met mijn verzameling pensioenbreuken vul je geen ouwe dag en wat misschien ooit aan gemankeerde AOW wordt geschoven, zal een gemiddelde bedelaar in Amsterdam in een deuk laten klappen van het lachen. Dus toch nog maar een beetje pappen, nathouden en in de juiste richting masseren. Kaarsjes, mantra's, het universum kietelen, mijn gidsen stimuleren, de elven vleien .... Ben ik nog wat vergeten? O ja, Compostela, daar moet ik nog ff iets anders op verzinnen. Dat lopen is niks, maar al die rare lui die je onderweg tegenkomt, dan doe ik liever iets van de prijs af.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten