Prachtig stuk in de VK. Is al het tweede in relatief korte tijd. Het kan dus nog steeds. Pareltjes in een verder vrij nutteloze informatiebrei. Iets naar aanleiding van vrouwen en gelijkberechtiging maar in feite domweg een poging om de vrouwen de gaten in de arbeidsmarkt te laten opvullen. Zoals ze in de II WO ook ineens welkom waren in de fabrieken om na afloop ervan weer achter het aanrecht te worden geschoven. Maar eigenlijk ging het artikel daar niet over.
Ene Gerhard Hormann zette via deze kleine omweg vraagtekens bij de zin van werk(en), geld verdienen, etc. Het vreemde mechanisme dat we allang minder zouden kunnen werken, als we ons niet steeds weer andere, grotere en vooral duurdere behoeften zouden laten aanpraten. Ik interpreteer. "Intensieve menshouderij" een passende term maar dan weer van Jaap Peters en Judith Pouw.
Behalve dat ik de denkwijze in het artikel geheel en al onderschrijf, heb ik me vooral geamuseerd aan de stokpaardruiters in de commentaren. Het is leuk om te zien, dat slechts weinigen werkelijk bezig zijn met de inhoud van het artikel. De zin van het artikel is, dat ze hun eigen diepingebakken frustraties de vrije loop kunnen laten. Iedereen bijt zich op zijn of haar wijze vast in een aanknopingspunt van de tekst en slaat op hol.
In de commentaren gaat het over vrouwenemancipatie, hypotheken, politiek, grote graaiers en nog veel meer van die niet ter zake doende onderwerpen. Nauwelijks iemand die zich afvraagt wat het zou betekenen als we als Westerse mens massaal een dikke middelvinger zou maken naar de zogenaamde economie. Zogenaamd, want niet meer dan een verzinsel, dat een eigen leven is gaan leiden. Niemand!!
Wie wil van z'n auto af? Bevrijdt worden van Ikea en zelf knutselen? De hele zomer in de moestuin ploeteren om in de winter niet te verhongeren? Op het platteland zou het nog kunnen, maar wie leeft daar nog? In de steden zou een chaos ontstaan, die in menig actiefilm al in geuren en kleuren is uitgemolken. Kan het anders? Misschien, maar dan kom je er niet met kritiek, dan moeten de handen uit de mouwen, de eigen verantwoordelijkheid afgestoft, het begrip 'sociaal' weer concreet ingevuld worden en nog wat meer van die in het museum verstouwde waarden in ere worden hersteld.
Artikel: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3442979/2013/05/17/Word-je-als-mens-M-V-wel-gelukkig-van-al-dat-harde-werken.dhtml
Geen opmerkingen:
Een reactie posten