Ongewenst

 Zo gaat het me mooi niet lukken op de gewenste overzichtelijke wijze. Het merendeel van de voorafgaande bijdrages hadden ook rustig op de OMG -blog kunnen staan, waar ik trouwens nog steeds de naam van moet veranderen of het ding daar neerplempen waar het de bedoeling was, namelijk op een aparte website. 'T Jochie laat de boel weer wat versloffen, terwijl ik net een beetje los wilde komen van het serieuze, niet teveel maar voldoende om de draak te steken met de onzin, waar we mee bezig zijn, nl. leven.

 Een beetje dollen over de ongein die we onszelf aandoen, de vormen die we verzinnen om de flauwekul aan onszelf te verkopen, het gemak waarmee we onszelf om de tuin leiden, de hypocretie waarmee alle jeugdig gezonde weerstand in de loop d'r jaren is omgebogen naar begrip en soms zelfs vurige verkooppraatjes. Wat zijn we toch blij, dat we niet meer dobbelend aan het kampvuur zitten, maar ter meerdere eer en glorie van andermans portemonnee ons het schompus mogen werken of mochten ...

 Dat ik de spirit een beetje kwijt ben, wat ik trouwens betwijfel, zou ik me kunnen voorstellen, maar er lopen nog zat peopletjes rond, die in de gelukkig situatie verkeren om zich bijv. te kunnen ergeren aan zoiets ogenschijnlijk onoverkomelijks als werk. Ik hou me dan wel bezig met het feit, dat ook de bevrijding van het werkjuk je niet in één klap terugbeamt naar het kampvuur met bijbehorende dobbelstenen. Give it a try! Het is net als ze het levenlang tegen mij gezegd hebben: "Als je wilt, kun je best!"