Geen gezeur over de rotzooi in de keuken, geen gewenst sociaal gedrag, geen noodzaak tot begripvol knikken .... Het heeft zo zijn voordelen een bestaan in je uppie maar twee auto's hebben en eentje een hellinkje op moeten trekken of duwen, omdat het hoge gras de grip op de ondergrond minimaliseert, dat schreeuwt om een ander. Maar om daar nou direct voor in een relatie te duiken, lijkt me wat aan de overdreven kant. Dat wordt geduldig afwachten tot de juiste persoon z'n opwachting maakt en dan is dat ook weer gepiept. En ... wie weet heb ik voor die tijd allang een creatieve oplossing uitgedokterd.
Net als vanochtend toen het ene na het ander alternatief stuk liep op de modder en uiteindelijk toch ik het was die een lange neus kon maken. Het is ergerlijk oponthoud, maar anderzijds heeft het ook wel weer wat. Pionieren, moeilijkheden overwinnen, puzzelen, noem het op. Zonder dat zou het maar een saaie bedoening zijn en hoe zou dat straks moeten met die sterke verhalen??
Kortom het ene machien heeft hedenochtend de modder verlaten. De volgende uitdaging vormt de tractor die ook met een opgeladen accu geen noodzaak zag om in beweging te komen. Die is voor latere zorg. Eerst de zondagsrust. Het lof zit er nog in, al trekt de kroeg aan de overkant sterker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten