Feesten gefeest en leed geleden, scherven opvegen, tapijten uitkloppen en wijnkringen wegboenen van de achterhaald glazen tafelbladen. De afwas doet Jan Steen wederom verbleken en de rest laten we maar netjes in het midden. Een slagveld en zo ziet het niet alleen uit, zo voelt het ook aan. Maar dan de dag na de slag, als de zon aarzelend opkomt, de dauw optrekt in dampslierten en de weeïg zoete lucht van het verspilde bloed zich vermengt met de frisheid van de ochtend.
De slag is geslagen, uitkomst onbekend. Voorlopig wonden likken en de omgeving scherp in de gaten houden. Is het genoeg geweest of moet d'r zonodig nog een keer iets geprobeerd worden? In trance en slowmotion wordt alles terug op z'n plek gezet en gelegd. Het ergste vuil met de mouw weggeveegd, het vuilnis bijeen geschoven en de eerste koffie sinds dagen weer genoten. Zinloze dagelijkse routines om je aan op te trekken. Straks een vrolijk muziekje en dan is het weer tijd voor Champagne, ware het niet dat de laatste net gesneuveld is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten