Open deuren intrappen. Een irritante eigenschap als je ermee geconfronteerd wordt maar best grappig om te doen. Eentje doen? Rome is toch een geheel andere wereld dan LpM ....
Hier is meer gras, daarvoor heeft Rome meer stenen, taxi's, winkels, hotels, trattoria's en zelfs meer bomen, wat dan weer verwonderlijk mag heten voor een stad. Maar zo open is die deur niet echt interessant. Sterker nog, behalve de Italiaanse taal ligt hier (bijna) alles onder handbereik. Al moet je er soms voor naar Toulouse. Wat omgekeerd minder duidelijk ligt. Had het verblijf langer geduurd, zouden de honden wel een gemis zijn geworden. Toch miste er nu iets en dat was het eigen plekje. De kamer had een dakterras moeten hebben, dan had ik het wel veertien dagen uitgehouden. Of straks, ooit misschien wel nog langer, maar dan wil ik kunnen koken, boodschappen doen.
Een tijdje leven in Rome, zou niet verkeerd zijn, al zal het bijvoorbaat slechts tijdelijk zijn. Ideaal zou een oud huis met grote tuin in de nabijheid van een beetje behoorlijke stad zijn. De oude dromen keren terug. Maar ja, voor je ergens aan kunt komen, zul je toch eerst elders moeten vertrekken ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten