donderdag 11 juli 2013

Muse

 Waar is ze gebleven? Zou ze me nog kennen? Hoe gaat zoiets na jaren verstek laten gaan? Hoe reanimeer je een inspriratiebron? Hoeveel transpiratie vergt dat ene vleugje inspiratie? Als je die bokkende ezel eindelijk in beweging hebt, kun je met een beetje geluk nog net op de kar springen. Maar voordien ... Vleien, smeken, dreigen, spugen, alles behalve fysiek geweld met als enige resultaat een stevige stoot stront. Je kunt er nog net voor opzij springen. Non-verbale expliciteit.

 Kringen en kringetjes. In denken, in doen, in redeneren en overtuigen. Wil 'de wereld draaien' dan is al dat nadenken met alle gevolgen vandien zwaar ongewenst. Iemand moet dat ooit gesnapt hebben en bij gebrek aan ingebouwde genpatronen hebben weten te institutionaliseren, voordat ook maar iemand wist wat een instituut was. Het in banen leiden van eindeloze en nooit ter discussie gestelde activiteit voor wat nog komen gaat. Ongeacht of jij of anderen dat zullen meemaken, opmaken, nodig hebben, etc.

 Toch is er ergens in dat biologische mechanisme om de soort bezig maar vooral toch ook in stand te houden iets ingeslopen wat weinig of niks met leven en bestaan te maken heeft. Bijeen en mieren doen het uitstekend zonder leasebak, laptop, smartphone, Vuitton, Dolce & Gabbana, Nespresso, Nike, Lee, neptieten, tatoeages, IVF en de verder eindeloos aan te vullen reeks. Nu zijn wij geen mieren, maar de menselijke maat is zoek.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten