Zo vlot als het de ene maand gaat, zo wurgen is het nu weer. Het lijkt verdrie het leven wel. Als ik nou zou moeten kiezen, zou ik er glad mee kappen met al dat geschrijf. Voelt bijna als een verplichting en wat erger is: Ik zou niet weten, waaraan ik mijn woorden vuil zou moeten maken.
De oorspronkelijke opzet strompelt al vanaf de start en de gemaakt uitstapjes en andere pogingen de vaart erin te houden, zijn steeds maar voor korte tijd werkzaam. Misschien, dat ik er straks weer om lach als de stukjes uit mijn toetsenbord stromen, maar op het moment is het kommer, kwel en erger. Nog ff en het niveau zinkt tot een weerpraatje.
Het regent, by the way, en dat is niet mijn favoriete weertype, maar geeft me alle gelegenheid om zonder schuldgevoelens achter de Pc te blijven hangen. Dubbel lullig als ik dan niet verder kom dan het consumeren van onzinnige actualiteit. Als dit hier wegvalt, is het werkelijk alleen nog neuspeuteren dat overblijft ....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten