De lente prikkelt op mijn huid. Heerlijk de hele dag op het terras rond gehangen, mijn vocht door obers laten aanslepen en uiteindelijk mijn inwendige rondom verwend. Het had gekund ...
Een nieuw begin, het volgende rondje groeien en bloeien en stiekum hoop ik deze keer wel mee te kunnen liften. Kan wel achter fictieve pizza-serveersters aan blijven lopen, maar dat schiet niet op. De werkelijkheid is niet altijd leuker, maar dat element van echtheid heeft wel wat. Niks zo vervelend als uit een broeierige droom wakker worden en het bed slechts met jezelf delen. Dan liever wat minder photo-shoppen, al pas ik voor het uitknijpen van puisten .... Nooit zoveel opgehad met vrijwilligers werk en al helemaal niet in de zorgsector.
Doe mij maar van die boerse buitenheden. Daar is het wel het goeie moment voor. Frisse blosjes en stevige blaren in de handen. Moet dan alleen mijn handjes ff omscholen ..... dat wordt spitten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten