Twee handjes, 1000-en-meer dingen te doen en dan keuzes maken die wenkbrauwen laten fronsen en misschien wel vraagtekens opwerpen over mijn verstandelijke vermogens. Schijt aan! Heerlijk de kont tegen de krib. Meters maken en met de poten in de modder. Of mijn hechtingen het allemaal zo leuk vinden, merk ik vanzelf wel.
Plek bepalen, draden spannen en de roest van de spade spitten. Je hebt daar machines voor, maar die doen we straks wel als het weer over moet maar dan op de definitieve plek. Dit wordt de vijfde keer in mijn leven. Meer moestuinen dan relaties gehad. Bijna, tenminste. Mijn ervaring wat grasspitten betreft is in elk geval nauwelijks door een andere activiteit te overtreffen.
Als morgen met Cyprus Europa vergaat, heb ik geen behoefte aan "Had ik maar ..." maar aan uien uit eigen tuin. Zin in!! Klinkt bijna als een duivelse bezwering uit langvervlogen tijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten