Zonder dalen geen bergen, zonder afzien geen genoegdoening, maar zo'n dalwaartse beweging op een onverwachts mooie dag een zachte landing laten maken op een terras, is ook niet verkeerd. Na het onthechten in de ochtend, het bonnetje van het verstelwerk gezocht en voorzien van een allesbedekkende smoezenwaaier in de auto gedoken en stadwaarts verdwenen.
Geen zin in culinair gepeuzel, stokbrood met vulling gekocht, terras opgezocht van een "ordinair" café en de Limogiaanse kak voorbij laten paraderen naar de iets verderop gelegen "would be and look me"- tenten. Van de voorspelde buien en erger weinig gemerkt. Uitgebreid genoten van de al krachtige zon en de heftige levensverhalen om me heen.
Ook koffie komt je op een gegeven moment je neus uit. Deze natuurlijke regulering van het terrasverblijf kan alleen genegeerd worden, als de dag binnen loopafstand zou worden afgesloten. De 40 km, die me van mijn bed scheiden, leg ik liever niet te voet af, dus na een uur of wat in de benen, nog iets gedaan met kleren en het afhalen van het op maat gemaakte spul, muziek en na een toute petite bière blanche retour huiswaarts.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten