Mijn vroegere Oosterbuur zou zeggen "Die Liebe ist aus." December gaat op alle fronten de slechtse bezoekersmaand worden van 2012. Het ene blog wordt harder getroffen dan het andere, maar de tendens is gelijk. En dat ondanks al die met warme chocomel overgoten lange gezellige winteravonden, waar bij de juiste achtergrondverlichting een Pc-scherm bijna net zo knus flikkert als een openhaard.
Het is de tijd voor intro- en retrospectie. Avond aan avond druk bladerend door al die berichtjes opzoek naar die paar woordverzamelingen die net iets meer dan de rest wisten te prikkelen, maar welke waren dat ook weer? Dik elf maanden ruim gevuld met tekst. Tekst die je hopelijk laat glimlachen, misschien soms een "Ach" aan je gedachten ontlokt en wie weet zelfs sporadisch een vergeten ergernis laat terugkeren?? Maar vooral tekst die je voor het overgrote deel alweer vergeten zult zijn. Schaam je niet. Kan de beste overkomen. Ik heb er ook last van.
Maar hoezee-hoezee, het vergeten rolt de rode loper uit voor een reprise. Terugbladerend herverzink je in een wereld, die je hebt gevolgd, misschien wel hebt proberen te begrijpen. Achter elkaar lezen geeft een heel ander effect dan het verstouwen van een dagelijkse dosis. Lijnen lopen door, los zand krijgt consistentie, misschien ontstaat er wel overzicht. Noem het onbewust, maakt me niet uit, maar hoe fragmentarisch het ook lijkt als je dag voor dag neemt, het blijft verbazingwekkend hoe overduidelijk rode draden ononderbroken door het geheel heen slingeren. Probeer het maar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten