Het schiet weereens niet op. Dat was weer een stukje, dat naar het andere blog is verhuisd. D'r mag langzamerhand wel wat tegenoverstaan potverdrie. Van dat "Leuk, dankjewel." raak ik niet onderste boven. Doe mij een portie afstand ... en het mag best ietsje meer zijn. Ietsje minder begripvol geneuzel, een trap onder die serieuze kont. Hup, ga elders zeuren & zeiken. Ik wil je hier niet meer zien voor 15 januari volgend jaar en dan nog alleen, als het niet anders kan.
Waar zijn de leuke dingen en als die er niet zijn, dan graag die spiegel om het minder leuke op de gewenste manier te vervormen. Kijk als je kwaad bent in de spiegel, weinig dat komischer is dan die serieuze, kwaad verwrongen kop. Daar kun je met goed fatsoen niet naar kijken zonder in lachen uit te barsten. Dat, maar dan met woorden. Weg kou, weg ergernis, weg onvrede, weg wachten, weg omstandigheden, weg wat maar niet willen lukken, weg, weg, weg.
Kom maar op! 300-350 woorden, leuke binnenkomer en nog leukere uitsmijter en opweg van de een naar de ander iets herkenbaars op de korrel nemen. Makkie. Eitje. Net die andere blik vanuit een niet vanzelfsprekende hoek geworpen en in orginele taal vervat. Daar hoef je niet voor op mythologische rijdieren door niet-bestaande werelden te galopperen, integendeel! Poten in de hedendaagse stront en je vooral blijven verwonderen, verwonderen en nog eens verwonderen en misschien ook wat verbazen. Meer is het niet .... dacht ik.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten