Een wijnkelder is een ramp! Erger dan een foto-album. Al die jaartallen die op iedere fles pronken, roepen steeds weer herinneringen op. Wil je sentimenteel worden? Neem een wijnkelder.
De Nipozzano, riserva uit 1995 komt uit Utrecht maar roept herinneringen op aan een uitstapje naar Rome en vandaaruit met de auto de Toscaanse heuvels in. Alles wat we ooit over Toscane hadden gelezen of gezien kwamen we tegen en meer en mooier ook. Verslapen dorpjes, levendige terrassen, mama's, pappa's, pasta's, olijfboomgaarden, wijnen van ongekende indringendheid, hotels op droomplekjes met majestueuze uitzichten, lunchen onder baldakijnen, prachtig blauwe luchten, een nog mooiere zon en geest en lichaam bedwelmende grappa's!
Dat was een gedenkwaardige, als er ook momenten zijn die uit de herinnering opgewekt kunnen worden door het Zwarte Woud, de Elzas, de Jura of de voormalige wijnschuur Provençe. Prachtige streken en memorabele gelegenheden. Maar dan zijn daar de jaartallen; 1999, 2000, 2001, 2002, 2005, 2007 ..... Iedere keer weer hakt het erin, als ik de kelder betreedt. Je zou zo van de blauwe knoop worden, als je niet uitklijkt.
Gister met vriendin jouw Gevrey-Chambertin (2000!) gedronken en genoten, genoten!
BeantwoordenVerwijderen