Kiekeboe .... Na het besluit om de Nederlandse betutteling (verplichte fietshelm vanaf 55) links te laten liggen en ook niks te doen met de Nederlandse correctheidswaanzin (illegale poetsvrouwen die recht (!) menen te hebben op respect en waardering ipv straf) blijft alleen mijn eigen leventje beschikbaar voor bespiegeling .... en laat ik daar nou niet zo heel veul zin in hebben. Toch doe ik het alweer wat jaartjes met enige regelmaat. Akelig inconsequent, lijkt wel menselijk. Als ik nu ook nog toegeef, dat het doen of net niet in feite een vergissing is of is geweest, dan donder ik helemaal de trappen af het plebs in. Maar niet doen dus!
Een weekje knopen hakken, verzetten, ompraten, natreuren en pijnlijden. Genoeg om over te zeuren dus, maar verheug je niet te vroeg. Ik schiet weinig op met empathische gekwijl, soms goed bedoeld maar verder vooral volstrekt nutteloos. Al dat "Heb ik ook.", "Ik begrijp wat je bedoeld.", "Wat lijkt me dat erg vervelend voor jou." werkt alleen op mijn irritatieversneller. Hier is werk te doen, geld nodig en wordt een koper gewenst. Zonder bijdrage aan één van drieën en liefst allemaal wens ik niet door anderen over mijn eigen sores lastig gevallen te worden. Niet dat dat gebeurt, in tegendeel, maar toch, zo qua principe, die dingen moet je af en toe luchten. Ik heb ruim meer dan voldoende gezeur en gezeik met mezelf. En, geloof me, dat laat ik me niet afpakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten