Spitten in kleiige grond is geen pretje. Als het pas geregend heeft niet en als het al langer tijd droog is, schiet het ook niet op. De minste moeite kost het ergens in die tussenliggende periode, maar weet het moment maar te treffen. Het is een soort lotterij, net als met wijn. Je ben gewoon verplicht om meerdere flessen van dezelfde soort aan te schaffen en in een kelder te vertroetelen om ze één voor één op zorgvuldig gewogen momenten aan je smaakpappillen bloot te stellen, want wanneer dat ene, echte goede moment qua wijnontwikkeling achter de kurk op je ligt te wachten, weet eigenlijk niemand. Sterker nog, als je erover nadenkt wordt je door al die proevers, producenten en anderssoortige wijnkenners misschien niet belazerd maar toch zeker wel aan het lijntje gehouden.
Een beetje goede wijn is in het begin wat stug, later soepeler, nog later belegen en als het helemaal mis is: azijn. Bij een beetje wijn ligt tussen begin en einde minstens 20 jaar, als de flessen niet op de CV in de oververhitte flat drie hoog achter liggen, maar koel, donker en niet te droog worden bewaard. Wat een sommelier er in de tussentijd aan onzin over weet te brabbelen, is vaker leuker dan John Cleese in zijn beste tijd aan grimassen wist te produceren, maar volstrekt oninteressant. Allemaal onzin op wat wijn-gerecht adviezen na, maar mijn kelder ligt er vol mee. Iemand nog enig interesse?? Mn Bordeaux, maar dan niet die Château's waar Chinezen of Russen in geïnteresseerd zijn maar de betere gewonen of gewone beteren.
Van de klei in de wijn is zo gebeurd, maar zie maar 'ns terug te komen .... -wordt vervolgd?-.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten