Een kater! Echt een kater. Als ik iets weet te herkennen is het wel een kater. En geeneens gedronken, laat staan dronken. Natuurlijk wel het glaasje wijn (of 2) bij de lunch, maar je mag toch werkelijk hopen, dat een lunchquotum niet al gaat leiden tot gebonk in de hersenpan. Als dat oud worden is, snap ik waarom daar niet veel aan is. Waar zijn de avonden gebleven, dat je gemakshalve telde in kratjes? Het de ultieme uitdaging was om niet te vroeg, maar vooral ook niet te laat de rand van je bed te treffen? Gatverdegeitenkeutelsnogantoe, dit is zwaar shit of het was vanmiddag ongekend beroerde bocht met een aangenaam smaakje.
Nou, danst er iets een polka op mijn spijker. Dit is een klassieke kater en dat als donderslag op deze bewolkte namiddag. Vijf uur, tijd voor een kopje thee. Groter gif bestaat niet, maar het idee staat me niet tegen. Dat zegt genoeg, dan ben ik een aardig end van mijn padje af. Zo meteen het spijsverteringsstelsel in de achteruit en ze zien me in die tent niet zo snel meer terug. Tjonge, jonge weer een ervaring rijker. Wat is het leven toch van een ongekend verrassende schoonheid. Tsoorp!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten