Schrapen, hoeken en gaten, verloren plekjes, onder het tapijt en desnoods uit de sloot ... ergens moet ik de woorden vandaan zien te halen. Schijnbaar gaat het weer (te) goed, of beter vanzelfsprekend. Zoals het woord al zegt, spreekt "het" dan voor zich, maar mooi niet in de Blogs. En dat is maar goed ook, trouwens. Geen ongecontroleerde vrijheden zonder mijn toestemming, waarmee ze dan misschien nog wel vrij zijn maar zeker niet ongecontroleerd. Zichzelf schrijvende verhaaltjes, soit, maar als die in eigen beheer mijn wereldje te grabbel gaan gooien, dan is het toch "Ho, ho, ho". Zonder mijn vinger erin geen pap hier!!
De vrijheden in mijnes hebben zo hun beperkingen. Het communisme viert hier intern nog menig hoogtij. Hier bepaalt de baas misschien niet wat gedacht wordt, maar toch zeker wel welke was buiten op de lijn komt. En laat ik wel wezen, de meeste was droogt hier binnenshuis!!
Vanmiddag maar eens het mes op tafel, de fles erbij en zien onder welke voorwaarden de woordenstroom in beweging is te krijgen. Wordt het polderen of de Goelag???
Geen opmerkingen:
Een reactie posten