Pislink zijn en het de mohammedanen van deze wereld niet in de schoenen kunnen schuiven! Shit zeg, dan heeft de Boston society het vandaag de dag toch stukken gemakkelijker. Ik mag het doen met een boer. Niet dat dat niet erg is, die doet genoeg verkeerd. Helaas is echter niet alles wat verkeerd gaat op 'sboers bordje te deponeren. Maar goed, dat zijn nuances en als ik het goed begrijp, zijn die bij de oversteek naar 'De West' verloren gegaan in de genetische voorraadschuren.
Je moet het er kortom mee doen, zelf dus, bakt een pizza en rukt een van de laatste Italianen open, krijgt spontaan een visioen over ouder, schoonheid, karakter, wijn en het kraak- en smaakloze van de jeugd en besluit dat te bewaren voor later.
Pizzadeeg van exact twee maanden voorbij de voorspelde houdbaarheid, een wijn die de zestien aantikt en kiezen die al dik veertig jaar probleemloos malen. Het leven schuift onmerkbaar weer in de gebaande paden. Moestuin en schrijverij .... de ideale combi voor een vrolijk en zorgenloos bestaan. Zou het?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten