Een dag zonder mopperen en zeuren verbleekt de kleuren! Niks zo saai als weldaad en tevredenheid. Al die fladderende insecten, zoetsappige deuntjes en zuurstokkleurtjes. Het is als een zoutloos dieet, soms doet een zak chips dan wonderen. Maar ja, alleen maar chips is nou ook weer niet de levensvervulling, waar je sinds je jeugdjaren naar verlangt. Het relatieve is tenslotte erg relatief en van boven naar beneden kijken is altijd nog iets anders dan van beneden naar boven. Vraag het maar de eerste de beste te heet gewassen reus.
Laat mij maar in de zon verlangen naar een regenbui ipv in de regen verlangen naar die stukjes blauw. Zolang d'r afwisseling in de koker zit en het niet eentonigheid is wat de klok slaat, kan er weinig stuk. Èn zon natuurlijk, altijd zon. Sorry, bijna altijd, maar vooral meer dan nu het geval is. Ik wil de boeren horen klagen. Hoewel .... die klagen altijd. En voor de goede orde; klagen is heeeeeeel wat anders dan mopperen.
Ik wil koele witte wijn in een brandende zon. Salades ipv soepen. De mogelijkheid van kort broek en sandalen, zonder daar verder iets mee te doen. En grasmaaien ... ja, helaas heeft alles een ongewenste keerzijde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten