Paaldansen, stijldansen, discodansen, buikdansen, linedancing, dirty dancing ..... Alweer 25 jaar geleden en toevallig laatst de Cd met de soundtrack gekocht. Ik zag ze kijken, die dame in Biarritz. Allang voorbij de pensioengerechtigde leeftijd, maar nog steeds in de winkel, want zonder haar redt haar verveling uitstralende zoon het tenslotte nooit. En met haar ook niet, maar dat zal ze nooit toegeven. "Gek", zal ze gedacht hebben, 'romantic fool' en ze heeft geen ongelijk.
Geef het jochie wat glimmende ogen, een partij verwikkelingen en dan een daverend happy-end en hij zit zich rozig met glazige blik dagenlang te verkneukelen. Ooit begonnen met de Heimatsfilms (iets met Immenhof) op de Duitse zenders, die we thuis vooral keken, en heeft me nooit meer los gelaten. Ik zou er naast Dirty Dancing zo een riedel moeten kunnen opnoemen, maar zal het tot wat prenten beperken, die onuitwisbaar zijn blijven hangen: Pretty woman, Notting Hill, Officer and gentleman, Four weddings and a funeral and natuurlijk Sleepless in Seattle en dan vergeet ik er een hoop, ga ik al jaren nauwelijks meer naar een bioscoop en heb tot op heden de verleiding weerstaan om me op de Dvd's te storten.
Het kan raar lopen. Had in eerste instantie toch een heel andere associatie bij het dansen, maar dat krijg je met twoggen als niks vast staat en alle richtingen openstaan. We zullen het woordrijgen op het juiste ritme voor een andere keer bewaren en wat ik met songteksten wilde, daar zal ik eerst zelf helderheid in proberen te krijgen.
Slecht in namen en titels daarvoor deste sterker in het bewaren van beelden. De happy-end slotscènes aaneengeregen tot één spetterende clip zou voor mij iedere flutdag oppeppen tot ver voorbij de mogelijkheden van een champagne-ontbijt. Weet alleen zo gauw niet, welke deuntje er het beste onder zou passen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten