Zitten weer vast in de werkelijkheid, terwijl we die net zouden willen doorspekken met aangenamere doorkijkjes, inzichten of simpelweg lekker platte generalisaties. Geen afstand. Zit te dicht met mijn neus op het leven. Het ware leven. De dagelijkse kleurloze sleur en weet daar niks bijzonders van te maken. Dat was ooit anders. Oei .... daar gaan we weer. Ja, klopt! Ik ga de naam niet uitspreken, maar toen, toen werd sleur en ergernis omgekat naar geschreven lol. Toen stortte ik me in de dagelijkse mallemolen om mijn stukje en in de echt foute perioden meerdere stukjes per dag over het intranet te jagen. Was die verbale ping-pong er niet geweest, had ik die plek eerder verlaten, dan ik nu gedaan heb.
Ik zie de parallellen, hoeft me niemand op te wijzen. D'r is onvrede, d'r is hinkend perspectief en ik lul wat af..... Nu me d'r nog uit lullen en dan spijker ik deze ervaring boven mijn volgende openhaard. Gekruist met de vorige als twee zwaarden in gevecht met wat geweest is en nog gaat komen. Vechtlust mis! Laat die associaties vrij en misschien komen we er dan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten