Zie je ze ook fladderen? Die hartjes? Roze hartjes, rode versies, met strikjes, doorboord door pijlen, soms met een engeltje erbij en vaak gevuld met chocola. Is de kerst net voorbij. Heb je je door een waterkuur heen geworsteld om de aanslag van de feestdagen te verzachten, krijg je dezelfde bonbons voor je kiezen, maar dan in een andere verpakking. Life must go on! Dus consumeren, dat zal je leren.
Na de in omvang groeiende herinneringen met allerheiligen, de gedichten met Sinterklaas, de kaartjes met Kerst en Oud- en Nieuw, de februari-gril, straks weer kuikens versturen met de Paasdagen en dan is er ineens niets meer. Ieder jaar weer dat zwarte gat. Getuigd van een ontbrekende commerciële creativiteit, dat het nog niet gelukt is om in de maanden mei t/m oktober de mens te verleiden tot het spenderen van extra centen aan z'n medesoortgenoten.
Iedere maand een feest, dat moet toch lukken? In mei iets met lammeren, hoewel die vaak al maanden eerder in de wei staan, in juni een aardige draai geven aan Pinksteren en in juli bedenken we het ontstaan van Europa en vieren gezellig al die verdwijnende verschillen. Augustus lijkt me niet zo moeilijk, dan wil ik wel over mijn hart strijken en me opofferen als feestvarken. In Oktober doen we dan iets met wijn & feest naar voorbeeld van Europa's drijvende kracht. Blijft enkel september over, maar misschien kan ook het niets gevierd worden. Alles een kwestie van een flitsende campagne en een pakkende term.
Voorlopig zie ik ze vooral vliegen en dat blijft niet speciaal beperkt tot hartjes. Kaartjes, beertjes, bonbons, boeketten, spoken, gedichten, spreuken en soms zelfs gedachten. Die bonbons hou ik voor mezelf. De rest kan na zessen afgehaald worden. Graag wel ff bellen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten