Vandaag niks met doorgeschuurde bilspleten, nepborsten of onthaarde lijven maar gezellig wat keuvelen over de lineare integraliteit van de dubbele ontkenning inzake het gedecimeerde kwadraat van de tussenliggende dimensies en dat dan simpel dwz emotioneel beschouwt. Gewoon rechttoe, rechtaan normale mensenpraat. Een babbeltje voor bij de koffie als de borrel weer verweesd in de kast blijft staan. Het is verbazingwekkend, dat met de hedendaagse explosief exponentieel toegenomen deelname in het uitwisselingsproces van meningen toch vooral sprake is van een vermindering van de bespeelde variatie en een verarming van de geleverde inhoud. Je komt tussen al het schouderkloppen en veren steken in pront omhoog gestoken konten niet meer toe aan het afvangen van passerende vliegen, die zich nog steeds met onverminderd enthousiasme storten op de zeker niet minder geworden hoeveelheid stront.
Opzoek naar de krenten in de pap, de graankorrels in de brei die menig menselijke geest compleet onverteert verlaat. Je zou er een dagtaak aan kunnen hebben, ware het niet dat de tijdgeest een zware wissel trekt op de menselijke interactie en het recht op het verkondigen van de grootst mogelijk onzin verheft boven alle kritiek door het van een stempel "Persoonlijk" te voorzien.
Ach ja, die tussenliggende dimensies ook. Je moet toch vooral niet de hele tijd bij de les willen zijn. Voor je het weet, kun je je gedecimeerde buurvrouw niet meer volgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten