Ineens een ander geluid, een andere vorm in het berichtenoverzicht. Een andere schrijver. Heerlijk, maar wel ff schrikken en waarschijnlijk wennen.
Hè ja, het Epos ...... Het is niet velen gegeven om mij in een nostalgische mood te verzetten, maar het Epos lukt dat iedere keer weer. Een passerende gedachte is voldoende of mijn blik die langs de nietszeggende maar veelbetekenende zwarte ruggen strijkt van de eerste twee delen op de plank boven de Pc. Prominent aanwezig, zou je denken, maar dat is weer niet het geval.
Ik hoef niet terug naar die tijd, zoals ik naar geen enkel moment in mijn verleden terugverlang, maar iets terugwinnen van die relativerende kracht van het ogenschijnlijk absurde, daar zou ik niet vies van zijn. Het plezier, dat nog steeds van de pagina's spat bij die oude tekstidioterieën, werkt aanstekelijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten