There we go. De zon hangt alweer vrolijk te schijnen. De koffie is bijna naar binnen. Het ontbijt aan het meterslange verteerwerk begonnen, dieren gevoederd en de honden liggen te popelen om hun dagelijkse ochtendrondje minitieus na te snuffelen op nieuwe sporen. De dag van gisteren bijgeschreven in de annalen onder het kopje "Vergetenswaardig" en al tevreden met de eerste uren van deze nieuwe versie van de aloude dagelijkse herhaling.
Thema's voor de komende 12 uur zijn wassen, zagen, ruimen, branden en reserveren. Alles in deze zeer weloverwogen en niet uit zijn balans te brengen volgorde. Ergens in mijn achterhoofd kriebelen nog wat extra activiteiten, maar die zien we in het verdere verloop van de dag wel prominent verschijnen of iellijk verdwijnen in de vergetelheid.
Hop, hop. Had ik een ros gehad, zou ik het zadelen. In het voorbij gaan zou ik haar vurig gezoend hebben, was er een vrouw geweest. En werd mijn einder opgesierd met besneeuwde bergtoppen, zou ik naar het strand verlangen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten