Gisteren gedaan zonder enige aanleiding maar vandaag zou ik het wel ff kunnen gebruiken. Een uurtje uitwaaien achter het stuur als een luis het in z'n hoofd haalt om over mijn lever te lopen. Of een makelaar denkt, dat ik niks beters te doen heb dan in de houding te springen als een zogenaamde potentiële klant, maar vaak niet meer dan een nieuwsgierig aagje dat wenst.
Grrrr. Dan komt de Amerikaanse uitdrukking "Pissed off" het best met mijn humeur overeen. Eenmaal achter het stuur verdwijnt het slechte humeur achter een van de vele bochten in de weg. Mijn voorkeursroute gaat via Le Chalard naar Jumilhac en dan over Thiviers richting Perigueux. Een uur, zestig minuten stoom afblazen omdat de bochtige route al je concentratie opeist, als je in de buurt van het toegestane maximum wilt komen, laat staan weet te blijven. Negentig kilometer, een weggebruik van rechterberm tot op de linker groenstrook, een stuur dat nooit langer dan een paar seconden in dezelfde stand blijft en een versnellingsbak die na afloop naar rust snakt. Gelukkig meestal met een redelijk overzicht maar soms ook op de gok en in de hoop dat je niemand tegemoet komt. Heerlijk.
Als ik het terrein af rij slaat de stoom uit mijn oren, maar zonder tractors of meneertjes-met-een-pet in mijn vaarwater staat ruim voor Thivier een glimlach op mijn lippen. Perigueux is dan verder niet echt interessant en op de weg terug gaat alles wat relaxter en beduidend minder scherp door de bochten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten