Vandaag geen vaart der volkeren, meer slakkensnelheid. Niet het prettig stimulerende weer waar ik voorzichtig op gegokt had. Geen vriendelijk gele zonnegroet die door de luiken naar binnen piept als ik mijn ochtend in ogenschouw neem. Gewoon grijs en koud, maar droog, dat scheelt iets. Het legt enig extra gewicht op de smalle schouders van de vermelkte koffie. De verwaterde daadkracht zal het beste uit de caffeïne moeten trekken om mij soepeltjes het strijdtoneel van de dag op te schuiven.
Een van die dagen, waarop je zou willen, dat iemand je van je verantwoordelijkheden ontslaat. Niet omdat het vel niet past of het humeur in de startblokken blijft steken. Ook niet vanwege het verkeerde been, op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Niet om de dag over te slaan of voor aanvang uit de analen te verwijderen. Nee, gewoon ff niks moeten. Zo'n dag waar je op je werk de deur zou dichtdoen en als je naar de koffie-automaat loopt druk zou zijn met het wekken van de indruk dat je het druk hebt èn (!) dus vooral niet gestoord mag worden. Terug achter je Pc leg je de benen op tafel en duikt verder onder in de zoektocht naar een geschikte vakantieplek. Precies, zo'n dag. Ik zal mijn baas eens lief aankijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten