Voor de afwisseling eens letterlijk met de voeten in de modder gestaan. Na een korte overpeinzing afgezien van het directe contact met de smurrie en mijn laarzen aangehouden. Zo dichtbij hoeft dat contact met de aarde van mij ook weer niet. Zoals gisteren al betoogd, een zekere afstand weet ik over het algemeen te waarderen.
In het tempo van een gemeentewerker vier meter heen en dezelfde afstand retour schoon geschept. Aansluitend aan de andere zijde schoon zand verwijderd en de buis kon weer open. Niet dat het meer snakte naar water maar een beetje doorstroming kan nooit kwaad. Tevreden over het bereikte resultaat in alle rust de anderhalve kilometer terug naar het huis gelopen. Groot wonen heeft zo zijn voor- en nadelen. Net als klein wonen, in de stad wonen, nog groter wonen, op meerdere plekken wonen, etc. Het ontbreken van buren, die zich ongevraagd met je leven bemoeien, is volgens mij wel het grootste voordeel van deze plek. Maar ja, wil je iemand in de zeik zetten, moet je dan toch net weer wat verder reiken en afwachten wie je pad kruist.
Ach ja, we gooien er vanmiddag een tweede blubberzooi tegenaan. Anderhalve meter diepe modderpoel met een ingenieus putje en bijbehorende stop in de bodem. De oude systemen werken hier eigenlijk beter en zijn een stuk onderhoudsvriendelijker dan alles wat er sinds de jaren vijftig aan leidingwerk in geknutseld is. Het tempo waarmee dingen in de moderne tijd te realiseren zijn, maakt dat vaak niet goedgenoeg nagedacht wordt over de vorm van het eindresultaat en het navolgende onderhoud van de constructie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten