Je zult je dagelijks overleveren aan de vraag "Heeft hij of heeft hij niet?" Geeft de RSS-feed een signaal of niet. En als niet, klopt het dan wel? Die snelle inlog voor de ultieme zekerheid. Is het Ja of Nee, teleurgesteld of tevreden, het begin van een spetterende dag of de aanloop naar uren vol onrust en het vooruitzicht van mogelijk uitzichtsloos wachten. Ik zou het me niet aandoen.
Wachten is het meest vervelende wat er bestaat. Wachten doe je alleen, als je weet, waarvoor je met je duimen zit te draaien. Wachten doe je als jager op z'n prooi, nadat je je overtuigd hebt van diens aanwezigheid. Wachten heb ik geleerd door de jaren heen. Geleerd dat het bestaat en vaak niet te voorkomen is, maar ik heb het ook geleerd te haten, nog meer dan ik al deed.
Geen verbinding, weg verbinding. Geen interesse in medewerking, andere compagnon. Niet mijn kleur auto, andere dealer. Weer naast het toilet, ander restaurant. Graag of niet graag en in het laatste geval graag wegwezen. Ik ga hier niet lopen zeuren over de beperkte tijdsduur van het leven, maar het gebrek aan lef om ergens voor te durven gaan of de veronderstelling dat men wel tevreden zal zijn met wat geboden wordt, komt me inmiddels wel de neus uit.
Het leven is niet zwart-wit maar al dat gemarchandeer om vooral niet meer te hoeven leveren dan strikt noodzakelijk is de verkeerd invulling van dat idee. Je gaat ergens voor of je kapt ermee, al gebeurd dat laatste veel te snel en te gemakkelijk. "Moeite doen" is een soort vloek geworden en hobbelend op dat stokpaardje eindig ik dit rondje in het ongewisse..... maar het stukje is er!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten