Na de "Ik-ben-weer-terug"-dag van gisteren vandaag in alle rust tot me door laten dringen waar ik gestopt ben, wat liggen is gebleven, wat erbij is gekomen, waar ik nog niet aan gedacht had en wat ik me allemaal nog zou kunnen bedenken. Een deprimerende bezigheid die ik na het verkregen overzicht snel de rug zal toekeren.
Het samenbindende element is het gras, de echte klussen liggen op de daken, de extra's in de huisjes, de leuke bezigheden achter het toetsenbord, fornuis of in de luie stoel, de drijvende krachten uitgeteld op de grond. Het in kaartbrengen van de (on)mogelijkheden neemt met pijn en moeite enkele seconden in beslag. Het oppakken van de draad is een ander verhaal. Het welbekende trekken en schuiven van werkelijke en vermeende prioriteiten is gisteren al van start gegaan.
Meer of minder hoog gras, grotere of kleinere oppervlakten, zon- of schaduwplekken, hand- loop of zitwerk .... De strijd op slechts één van de slagvelden heeft nog wat uurtjes tot ergens in de loop van de middag. Voor die tijd smeken andere activiteiten om aandacht en ik twijfel aan welke kreet ik tegemoet zal komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten