Roddel

 Stomen, stromen en bekomen. En het bevalt! Wat? Is dat van belang? Nee, absoluut niet.

 Al die onzinnige behoeften aan volstrekt overbodige feitelijkheden. Het geneuzel waar 88 kilometer tijdschrift wekelijks mee gevuld wordt en kranten zelfs dagelijks. Maakt het mij uit wie wat waar wanneer en waarom met wie wat waar wanneer en waarom doet? Mij interesseert dat geen ene ruk en soms heb ik het idee, dat ik daarin de enige ben. Ik hoop dat het zij of hij, die iets ergens op een bepaald moment doet met een ander of zichzelf, bevalt en zo niet, dat ze opzoek gaan naar een betere combi. Maar val me dan aub niet weer lastig met het kleurrijk uitkauwen van alle mogelijkheden. Het zal mij een worst wezen! Wat telt is dat iemand het naar zijn of haar zin heeft en als de persoon daar zo vol van is en mij deelgenoot wil maken van de wel of niet sappige details van die (on)bevredigende ervaring, dan graag met enige terughoudendheid, een stevige dosis zelfrelativering en de juiste humoristische afstand.

 "Tuurlijk, ik sla me nu deels zelf om de oren, maar enige zelfkastijding heeft nog nooit kwaad gekund. Ook ik zeur en zemel wat af, maar mij ontbreekt ieder pretentie in de richting van het meegeven van meerwaarde aan mijn woorden. Enige kretelogie op Twitter daargelaten. Ik krijg (helaas) niet betaald voor mijn geschrijf en niemand op die hele kleine Nederlandstalige wereld leest mijn brouwsels onder dwang. En ik prijs me daar gelukkig om. Het idee dat het wel zo was zou mijn toetsenbordbediening accuut blokkeren.

 Waar wilde ik naar toe? Nergens speciaal, naar niks in het bijzonder maar ik wilde jullie wel meenemen, iets laten proeven van wat door mijn dagen heen walst. Verleiden met geuren uit tevreden borrelende pannen, het water laten stromen maar de uiteindelijke hap doe ik.