Indenken, doordenken, overdenken, bedenken, verdenken en vooral omdenken. Je gedachten door de raarste kronkels, langs de gevaarlijkse passages en over de scherpste snedes jagen met als ultieme doel; wat hetzelfde blijft toch anders krijgen. Eindeloos ploegen op dezelfde akker om ook die laatste kei aan het oppervlakt te krijgen. Blik op de einder gericht en werktuigelijk de lijnen in het landschap trekken. Lijnen zonder begin en met een onzichtbaar einde.
Na een duidelijke start met vastomlijnde strevens en vaststaand eindpunt zijn alle activiteiten één voor één gaan zwemmen of zwerven of zijn sloom achtergebleven op een doelloos pad. Die prettig lome fixatie had wel wat. Ondertussen ben jij jij gebleven maar is de rest veranderd. Net als in een internationale trein, je hangt aan de bar, kijkt de veel te jonge en erg onhandige barkeepster op haar vingers en buiten vliegt met bijna 300 km/u alles aan je voorbij. Kijk je toevallig weer naar buiten is niet alleen alles anders, je hebt ook een hoop gemist.
Maar goed met een trein kom je in alle redelijkheid op een gewenst tijdstip aan op de plaats van bestemming. In het leven wil dat weleens anders uitpakken. De verrassing als je 's morgens niet alleen in je bed blijkt te liggen, de uren aan de lopende band terwijl je een universitaire graad aan je broek hebt hangen of zo'n prachtig stukje Frankrijk dat je maar niet verkocht krijgt. Dan môt je wat en vooral anders. Dan is het tijd voor een partijtje omschakelen. Knippen & plakken, breien & haken, punniken & poepen ... maakt niet uit, als er maar wat uitkomt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten