Het is de bedoeling dat alles beweegt, van hoog naar laag, van meer naar minder en desnoods terug tot net onder het orginele niveau. Water geeft het voorbeeld en de mens speelt er al eeuwen mee. Communicerende vaten zonder dat er een woord wordt gesproken. Een perfecte relatie, kom daar bij de pratende mens maar eens mee aan. Het is een vloeiende beweging en niet onder druk maar precies omgekeerd, druk wordt voorkomen. Dit is natuur zoals natuur moet zijn. Niet de door de mens bepaald maar voortschrijdend op eigen routines.
Jammer dat het dan toch soms stagneert, ergens iets verstopt zit, het mechanisme nergens mee zit maar de mens ontevreden naar een oplossing verlangt. Een kikker in de weg? Het zijn vaker kikkers dan je lief is. Blijkbaar nieuwsgierige kwaakgevalletjes die op de een of andere wijze een voorkeur hebben voor buizen en slangen. Een soort hamster maar dan onder water. Net zo dom of gedreven zo je wilt, want uiteindelijk wacht vaak alleen de dood ipv een triomfantelijke weg terug en leuke verhalen aan de rand van een poel.
Ergens in de laatste tweehonderd meter zit iets wat er niet zou moeten zitten. Het weet het water niet compleet te blokkeren maar het decimeert de kracht van de stroming. De laatste meter omhoog is daardoor net teveel van het goede. Fontein loos, watervrij, irritante stilte en wat doe je daar aan? Niks! Je staat erbij, kijkt erna en voelt je knap overbodig en dat klopt. De natuur zit niet op ons te wachten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten