Dat was het weer. Punt erachter. Verder met andere zaken. Genoeg te doen tenslotte. Toetsenbord schoongemaakt. Stof en kattenharen van de afgelopen 7 jaar verwijderd en koffie, wijn en snot weggepoetst. Kost een hoop tuf en ik moet zeggen, het eindresultaat is geen onverdeeld succes. Maar goed, mooie afsluiting zullen we maar zeggen, moet tenslotte tegenwoordig overal een positieve draai aan geven anders komt accuut de traumahelicopter, verdwijn je in de mallemolen van de psychologische bijstand en pikt de pharmacheutische industrie weer een graantje extra mee. Watjes, allemaal, en het wordt er niet beter op.
Maatschappelijke dienstverlening als middelbare schoolervaring .... Strontruimen hoef je werkelijk niet te leren en als het ff kan zal iedereen dat ontwijken ook. In de stront zitten is andere koek, laten ze dat invoeren als ervaringsleer. Lekker ff diep in de ellende en dan zonder pillen of psychologen om je achter te verbergen. Laat maar zien dat je het leven aankunt zonder bonussen of eindeloos versuffend geklopt op de schouders en duimpjes omhoog. Niet dat er ineens iedereen mee doodgegooid moet worden, zoals tegenwoordig met het omgekeerde, maar een beetje afharden kan geen kwaad en is te regelen zonder oorlog, kamp of hongerwinter.
Zò, zoals al geschreven; dat was het dan. Je moet je grenzen kennen, accepteren ..... je er aan overgeven. Precies: bluuurp! Volgende maand weer verder.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten