Loont het de moeite om door de knieën te gaan? Levert het iets op, als je het uiterste puntje te pakken krijgt en het weet te lichten? Het hangt een beetje af van wat je je erbij voorstelt om het vervelende 'verwachtingen' niet te gebruiken. Onder de smaakvolle en met zorg gedrapeerde camouflage gaap je in een peilloze diepte. Je ziet niets, alles is zwart en je schuift onwillekeurig naar achter om aan de aantrekkingskracht te ontkomen.
Schrikken hè? Ik kan me daar alles bij voorstellen. Het overkomt me met vervelende regelmaat. Volledig onvoorspelbaar en dus eigenlijk met een regelmaat van niks. Het verschil tussen mij en de rest is, dat ik ondanks alle inzet steeds weer naar beneden kukel. Hij is helemaal voor mij, die afgrond! Jammergenoeg hou ik helemaal niet van skydiven en kan die vrije val me gestolen worden. Graag zelfs, ik betaal dan nog een bonus toe!
Mag het nou eindelijk eens voorbij zijn? Afgelopen uit met die in elkaar zakkende kaartenhuizen? De val duurt nog voort maar zal als altijd weer wel ergens ophouden. En dan mogen we weer. Opkrabbelen. Omhoog. Zou leuk zijn als niet al die moeite uiteindelijk resulteert in de volgende valpartij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten