Ruim na tweeën in een enigszins gekalmeerde atmosfeer over de lappenmand heen gestapt en in bed gekropen voor een vrijwel pauzeloze nacht. Het geluk bij het ongeluk. De nacht weinig creatief doorgebracht in erg waterige omstandigheden. Dijkdoorbraken, gesprongen leidingen en watervallen op verrassende plekken maar ook iets met grafschenders ... Het leven zou saai zijn als alles te voorspellen was. Soms heeft dat wel wat, saai zijn. Mijn voorkeur gaat uit naar saaie omstandigheden. Voor het vuurwerk en verrassingen draag ik liever zelf zorg, dan ik dat aan een ander laat staan de omstandigheden zelf overlaat.
Je hebt in omstandigheden als de huidige mensen, die ineens beginnen te rennen en te regelen. Onorde, opruimen, bezig zijn, netjes maken. Miertjes, juffrouwtjes vaak. Sterk in het improviserende werk op het moment dat alles onder en over me heen gaat, leun ik liever achterover als de werkelijkheid weereens onhoudbaar door mijn leven is gebuldozerd en geef me over aan een filosofische bui. Het werk loopt helaas niet weg, dus ook morgen nog onontkoombaar aanwezig. Hoe sneller het aan de kant geholpen is, hoe eerder het weer overhoop gelopen kan worden.
Nee, dank je. Een moment voor mij en niets of niemand anders. Afstand scheppen. Rust herstellen. Rennen heeft geen zin als je onder de voet bent gelopen. Tijd voor een siësta, zelfs de Here gunde zich een vrije dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten