Het platteland ontvlucht, de stad verlaten, het rijden zat en verlangen naar rust, dynamiek en verplaatsing. Dan heb je een probleem of zoals het ooit heette, een uitdaging maar wel een pittige. Dwars tegen alles in het liefst met de stroom meegaan. "Life ain't easy" en dan hebben we het pas over de simpele dagelijkse bezigheden. Het kan uitdagender, tergender, slopender en ook dat is niet meer dan een aarzelende opstap.
Leven is slepen. Zij die dat werkelijk doen, ik bedoel gedaan hebben, leggen niet voor niks vaak vroeg genoeg het loodje. Worden we ouder omdat we een gezonder leven leiden of bestaan we eenvoudigweg langer omdat we niet meer durven te leven? Prikkelende gedachte die om me heen een lawine aan gepruttel veroorzaakt. Ach, iedereen mag zijn of haar gang gaan, maar het zou voor het begrip wel prettig zijn als de dingen juist benoemd worden. Op de Vmbo studeer je dus niet, om maar een voorbeeld te noemen. Veertig jaar bij Unilever achter de lopende band leven noemen, is naast een ware prestatie toch vooral een eufemisme. En 40 miljoen bonus in een topjob is wat dat betreft geen cent meer waard. Dezelfde fake, enkel een luxer doekje voor het bloeden.
Of niet natuurlijk en dan klapt de hele boel 180º de een of de andere kant op. Wordt leven gewoon bestaan, een kwestie van doorsukkelen van wieg naar crematorium en moeten zorgvuldig ingebouwde en in stand gehouden illusies vooral niet onder ogen worden gezien. Welke kant wordt het?
Mocht dat als gok bij een wedbureau terechtkomen, zul je daar niet rijk van worden. De grote massa heeft een akelige voorspelbaarheid. Politiek en zo ongetwijfeld handig. Qua leven doodzonde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten