1997. Je trekt een fles uit het rek en raakt verstrikt in het verleden. Wat deed ik toen? Wat gebeurde om me heen? Het kost denkkracht en eigenlijk interesseert het me -heel netjes gezegd- weinig. Zaken, momenten, bezigheden werden afgesloten en andere opgestart of pogingen daartoe ondernomen. Druk bezig met het vinden van de weg voor het leven in het hart van een dorp met stadse allures zonder te weten dat twee jaar later alles anders uitpakt dan je in de jaren daarvoor dacht te kunnen bedenken.
Hoe zou het zijn om nu een fles van 2016 uit het rek te trekken en gefascineerd de toekomst te bewonderen. Zicht op de dag van overmorgen. Weten dat het je uiteindelijk brengt waar je naartoe wilt, deels of ook gewoon niet. Het is goed om vooraf niet te weten, dat veranderingen zoveel tijd kosten of net dwars door alles heen fietsen, maar alles heeft zijn grenzen. Het idee dat over vier jaar weinig is veranderd kan niet anders dan onverteerbaar heten. En dan? Dan heb je d'r allang weer een (andere) draai aan gegeven. Volgens mij is er geen wezen op deze aardbol, dat zich zo ongelimiteerd aan alles, dus ook het ongewenste kan aanpassen dan de mens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten