Gisteren weer vele emmertjes naar de zee gedragen. Hoewel het meer aanvoelt als leegscheppen en dus "van de zee" zou moeten zijn. Een hele dag bezig geweest met doen wat gedaan moest worden zonder daarbij de aandacht voor mezelf over het hoofd te zien. Gelukkig o.a. een paar in het oog springende ingrepen om tenminste een beetje het idee te hebben, dat het zweten en puffen niet geheel van enige betekenis gespeend is gebleven.
De psychologie heeft vast weer een stevige vinger in de pap en misschien zijn er nog andere bijrijders maar de behoefte om af te zien is niet meer wat het geweest is. Die anderhalve liter water die je naar binnen gewerkt hebt in no-time weer door je porieën naar buiten te voelen stromen was ooit een niet onprettige ervaring. Nu levert het me vooral terras-visoenen op met van die gigantisch grote parsols, boekje bij de hand of prettig gezelschap, een drankje voor mijn neus en veel heen en weer geloop in mijn blikveld van vooral spaarzaam geklede exemplaren van het andere kunne. Zelden om te bewonderen meestal geschikt voor een partijtje hoofdschudden en soms is proesten onvermijdelijk. Gras heeft daar toch geheel andere kwaliteiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten