Een dag waarop geschiedenis geschreven zou kunnen worden en in de annalen opgenomen zou kunnen worden als het begin van de bevrijding. Voorlopig is het echter enkel stiekum hopen, partijtje duimen, kaarsjes .... de hele riedel mag bekend verondersteld worden.
Gisteren in de buitenboel voor enige uitnodigende toegankelijkheid gezorgd en straks hier binnen de ergste plooien gladstrijken en wat ramen, deuren en luiken opgooien. Geen voorsjaarschoonmaak waar me dat anders ook mijn rug op kan, ook geen netjes opgeruimde leefwereld en zeker geen vers appelgebak uit de oven. Als ik het allemaal zo netjes onder controle had, zou ik een ander leven leiden, misschien niet eens weg willen. In het begin van de middag pak ik mijn honden en mijn biezen.
Mag hopen dat het resultaat geeft, anders is het simpelweg een verloren dag (met stil verlangen naar ...) en vooral een verstoring van een net weer hersteld ritme met alle risico vandien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten