Jammer dat je geen vellen papier meer kunt verkreukelen en met een geïrriteerde doch doelgerichte beweging in de prullenbak laten landen. Tenminste ... naar mijn idee gaat het iets te ver om blanco A4'tjes uit de printer te trekken en deze hiervoor te misbruiken. Een moderne writersblock heeft dat ook niet nodig. Zonder van de plek te komen staan legio afleidingen ter beschikking en vergeet je haast waarom je voor het scherm van je PC hebt plaats genomen. En met een beetje zoeken is vast een programmaatje te vinden, dat je digitale vellen op commando naar believen verscheurt of verkreukeld alvorens het resultaat met een boogje à la Windows in de prullenbak te deponeren.
Wat een gelul. Daar verandert ook niks aan. Je houdt in een situatie als deze de woorden in beweging in de hoop, dat het juiste opstapje ertussen zit. Nog iets minder voorspelbaar dan bij rijmen of de deftigere versie; dichten. Dan voel je meestal wel de richting, ligt het woord vaak op je tong en associeer je door belendende klanken met de juiste betekenis of omgekeerd. Nu is er de wil, zelfs behoefte maar ontbreekt de verdere rest compleet. Niet dat het hoofd leeg is. Integendeel. Er is teveel maar te weinig afstand.
Gooien er voor vandaag een laatste rondje nieuws, blogs, twitter en nog wat andere halteplaatsen op het internet tegenaan en verwisselen de digitale woordendrang voor het koesteren en proeven van ideeën en gedachten en dat gaat het beste lopend of, wat beter past bij het moment van de dag: aangenaam gestrekt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten