woensdag 25 juli 2012

Schat

 Hoelang gaat het nog duren? Hoeveel inspanning gaat het kosten? Wanneer bijt die gewenste vis eindelijk aan? Alle kanalen aangeboord. Presentatie opgepoetst en bijgeschaafd. Zowel het oude vertrouwde via-via als de digitale kanalen van de gewenste informatie voorzien. Een beetje gemasseerd links, kwistig met de stroop gesmeerd rechts, kaarsje gebrand, het universum gevleid (Je weet tenslotte nooit..) en wat overblijft voor het lot gelaten.

 Vul nu mijn wachten geduldig met dagdromen, rangschik verlangens in ordelijke lijstjes afhankelijk van de uitkomst van de mogelijkheden, loop de aanwezige potenties na en verleg mijn grenzen daar waar ik mezelf geen geweld aan doe. Iedereen wil meer voor minder. Dat is weleens anders geweest. Tijden veranderen en naar het schijnt doe je er goed aan dat te accepteren.

 Alle deuren staan open, iedereen mag kijken maar natuurlijk is het niet aan willekeurig wie om te bepalen wat met het gepresenteerde gebeurt, gaat-kan-moet gebeuren. Het is een kwestie van loven en bieden, geven en nemen, ordinaire koehandel. De grenzen van het geven komen in zicht. Het wordt tijd dat er iets tegenover komt te staan.


Dit is een mooie. Zelden 'n stukje geschreven dat afhankelijk van de lezer zo'n compleet andere betekenis toebedeeld zal krijgen. Zelfs deze toevoeging doet daar geen afbreuk aan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten