Da's een mooie. Slaat verder nergens op, hoewel je open moet blijven staan voor onderstroomcreaties, maar het klinkt wel aardig in de kadanz van vandaag.
Gedaan wat moest gebeuren, maar niet gerealiseerd wat de laatste trends op de platgetreden paden van de huizenverkoop bijna verplichtend opdringen. Ruim voor de aankomst van de kijkers mijn bullen en vooral de honden opgepakt en vertrokken. Waarheen was de vraag, waar ik me niet mee bezig had gehouden. Na wat links en rechts geslinger, een niet verkeerde maar eeeeeerg voorspelbare en dubbel zo saaie babbel met een buurtgenoot ineens het doel duidelijk en daarop aangestuurd.
Niet zo ver bij mij vandaan ligt een meer van zeer respectabale omvang dat, hoera-hoera ook nog eens goed toegankelijk is gemaakt. Het dorp heet Miallet en zonder meer kennis en ervaring rijk te zijn, dan dat ik daar ooit eens heerlijk heb geknuffeld, in de benen gegaan alsof Rome ook op een middag te doen moet zijn.
Gaande deze verkapte olympische prestatie waren het de honden die me fijntjes op de grenzen wezen. Bij ruim 32º in de schaduw had ik in eerste instantie nergens last van maar zij wilden wel iets met water, drinken en afkoelen. Gelukkig konden ze met regelmaat het meer in duiken. En hoezee, was er halverwege een camping, waar ik me tegen de regels in over hun watervoorziening ontfermd heb. Kilometers verder was het een van de honden, die duidelijk aangaf dat het genoeg was geweest. Pauze, dus. Pauze vanwege een hond, nooit bedacht dat zoiets zou kunnen.
Uiteindelijk was het iets van 10km en meer niet, die we gelopen hebben, waarna we een half uur later thuis kwamen dan de bedoeling was. De kijkers waren -helaas- nog niet vertrokken. Na de schrik leuk kennisgemaakt en wat over het meer en zijn voorzieningen gebabbeld. Hen uiteindelijk laten vertrekken, de honden en katten gevoerd en naar de kroeg gestoven: bier!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten